20 jaar jubileum - Europa Ayurveda Centrum - Cornelis Peters #CornelisPetersVertelt door Eva Stolk

Een hele goede morgen en hartelijk welkom bij het online Europa Ayurveda Centrum jubileum. Ik ben Eva Stolk, vandaag ben ik de dagvoorzitter en ik ga een aantal interviews doen met de eigenaren van dit centrum. Het centrum bestaat dit jaar 20 jaar, precies op 20 juni.

Hoe leuk!

We gaan eventjes een stukje verder lopen. Daar is Cornelis Peters lekker in een van de tuinen gaan zitten. Ontdekken wat hij heeft met Ayurveda, waarom hij het zo mooi vindt, waarom hij dit als beroep is gaan doen. En hoe de afgelopen 20 jaar dit centrum zich ontwikkeld heeft. Loop maar mee. Zo, Cornelis. Goedemorgen.

Namaste.

Cornelis Peters, wat is jouw bijdrage aan dit centrum geweest?

Je hebt je vragenlijstje klaar zie ik. Mijn bijdrage in dit centrum? Ik heb Mohanna ontmoet in India. In India heb ik twee liefdes ontmoet. De ene is Mohanna en de andere is de Ayurveda. Tijdens mijn reis in India heb ik die hele oude, traditionele Indiaanse geneeswijze leren kennen. Dat vond ik zo fascinerend. En vanaf dat moment ben ik me gaan verdiepen in deze geneeswijze. En dat is eigenlijk alleen nog maar intenser en mooier geworden, omdat het een hele, hele mooie manier van leven is. Dat is het eigenlijk, ja.

In India heb je je liefde ontmoet en hebben jullie er nog een liefde bijgemaakt, Vikinesh Peters, die nu aan het filmen is. Daar gaan we straks verder mee interviewen. Ik ben ook al heel benieuwd hoe Ayurveda eruit zag, het moment dat jullie terugkwamen naar Nederland, vanuit India.

Dat is heel interessant, want als je realiseert dat de mensen die zich bezighielden met Ayurveda, was op één hand te tellen. Dat waren er drie. Dus wij waren nummer drie die hier kwamen en die, zeg maar, Ayurveda hier in Nederland introduceerde. En dat was best wel ingewikkeld, in die zin, niemand had ooit van Ayurveda gehoord. Dus dat woord was al moeilijk uit te spreken en het zegt niks als je niet weet wat het betekent. De betekenis Ayur en Veda is de wetenschap van het leven. Veda is wetenschap, Ayur is leven, dus het is een heel breed begrip. En dat is het tot op de dag van vandaag en nog steeds. Maar zeg maar toen der tijd was het heel onbekend. Dus als ze vroegen van wat ik doe en ik begon te vertellen... Ik startte met wat woorden en dan zag ik de mensen al zoiets van... Ik weet niet waar je het over hebt, maar het zou wel goed zijn.

Ja, zoals ik het ook ken. Ayurveda ken ik eigenlijk van de manier van eten, maar het is zoveel meer dan alleen de voeding die je tot je neemt.

Absoluut, ja. En wat je nu zegt, dat is precies eigenlijk wat we min of meer gevoeld hebben toen ook al, dat we dachten van... De wijsheid die in Ayurveda gevat zit, dat is zo ontzettend belangrijk om te introduceren. Dus toen wij onze praktijk begonnen in Amsterdam, hebben we dat een beetje in ons achterhoofd gehouden. Toen we twee jaar later, want we kwamen hier in 1998, hebben we die eerste twee jaar, dat was een beetje settelen, een beetje oriënteren. Maar toen we in 15 maart 2000 echt ons centrum gingen registreren, toen hebben we ook in de notule opgenomen dat we de wijsheid van Ayurveda in alle breedte uit willen dragen. Dus met cursussen, met workshops, maar ook met het oprichten van een centrum. En dat terwijl we nog gewoon in een flat woonden in Amsterdam.

Nou, zo begin je dus een project. Mooi voorbeeld.

En we noemden het ook Europa Ayurveda Centrum. We zaten wel in Nederland, want we hadden echt zoiets van... Laten we het echt maar op de groei inplannen, want dat is wel wat we willen.

En zover ik weet is dit ook de grootste Arjevedische tuin van Europa. Toch? Nog steeds.

Nog steeds.

Mooi.

Ja.

Dan hebben jullie goed voor elkaar.

Ja, zeker weten, zeker weten. En als je weet hoe groot onze tuin was in Amsterdam, dan moet je eigenlijk een beetje lachen. Want we hadden dus geen tuin.

Nee, precies. Daar woonden jullie in een appartement.

Ja, we woonden in een flat. En op de Vergadegrond was het ook bij ons. En daar heb ik de praktijk ingericht. Dus het was eigenlijk een appartementwoning. En Mohanna kan gewoon niet leven zonder een tuin. Dus de eerste rij tegels voor het huis heb ik eruit gehaald. En ik dacht zo'n kansen met een randje. In ieder geval wat kruidenplanten. Maar Mohanna kende dat, dat snap je wel. Dat werden we gauw nog een rij tegels, nog een rij tegels, nog een rij tegels. Tot op een gegeven moment hadden we echt een flinke tuin.

Het lijkt wel de Jordaan, maar dan was het in Amsterdam-Noord.

Ja, het was in Amsterdam-Noord. Na twee jaar kregen we een brief dat de gemeente zei van nu is het wel welletjes. Toen hadden we inmiddels ook twee groentetuintjes die we huurden en waar we toen de kruiden kweekten. Dus dat is altijd heel belangrijk geweest, voor Mohanna in ieder geval en voor mij ook, om echt ook die kruiden zelf te kweken.

Ja, dat is echt heerlijk om te doen, dat merk ik ook. En hoe heeft het zich ontwikkeld, jullie centrum, over de afgelopen 20 jaar?

Nou, ik zou je zeggen, wat eigenlijk interessant is, in 1999 had de organisatie... Van een kankerfonds. Die heeft een heel groot congres georganiseerd. Dat was in de Rai. En voor het eerst nodigden ze alternatieve geneeswijzen. Want dat was toen nog het woord, alternatieve geneeswijzen. Die mochten ook participeren met een steentje. waar de andere mensen ook waren die hun producten tentoond wilden stellen. En wij zaten daar dan tussen als alternatieve geneeswijzer. En dat was heel erg nieuw. Dat was echt heel revolutionair. En ik weet nog ook dat mensen soms met een boogje om ons heen liepen.

Ja, dat is wel anders. Ja, 21 jaar geleden nog maar eigenlijk, dat er echt zoveel veranderd is.

Daarom, het is nu eigenlijk niet meer in te denken, maar het was echt gewoon heel ongewoon. Ja, heel ongewoon. En ik weet ook nog dat er was een lezing over borstkanker. En degene die die lezing hield, die had allemaal video's en slides over de operatie en over de chemokuren, maar niet over voeding. En toen iemand daarover vroeg of voeding als we dat aanpassen, heeft dat effect. Nee, absoluut niet. Dit was gewoon... Dat is mooi. Dan zie je eigenlijk dat... Dan is.

Er een hoop veranderd.

Ja, en het rare is, dan hebben we het over 21 jaar, er is ongelooflijk veel veranderd, maar ook eigenlijk heel snel. Als ik nu zo terugkijk, 21 jaar is natuurlijk aan de ene kant lang, aan de andere kant zijn er enorm veel veranderingen. Zeker op dit gebied gebeurt binnen dat tijdsbestek.

Ik weet niet hoe het met iedereen zit van mijn generatie, maar zover ik weet ben ik opgegroeid met het idee dat wat je in je mond stopt, is wat je lichaam wordt. Dus wel tegelijk dat het invloed heeft wat je eet. Zeker op chronische aandoeningen.

Even wat ik bij hem heb, want dat vind ik wel leuk om te laten zien. Toen wij uit Amsterdam vertrokken naar dit centrum... Dat is trouwens ook niet in één nacht gebeurd, want twee jaar lang zijn we echt aan het zoeken geweest om een geschikte plek te vinden waar we én lezingen kunnen geven, waar we zelf kunnen wonen natuurlijk, maar waar we ook een praktijk hebben. Maar die tuin, die moest er natuurlijk bij.

Ja, die is wel belangrijk als je dit helemaal ziet.

Precies. Dus we begonnen om Amsterdam en dat werd al heel snel groter, want de grond rond Amsterdam was natuurlijk heel kostbaar. En dan kom je snel in Overijssel, Gelderland en Friesland terecht. We hebben heel veel boerderijen gezien en op zich prachtige gebouwen, maar om dat om te zetten in een ayurvedisch centrum, dat is natuurlijk niet 1, 2, 3, klaar. En het wonderlijke was, ik vergeet het nooit, wij kwamen toen in Wit Haren aan. En dat was vrijdagmiddag om kwart voor vijf. En ik had het echt al een beetje gehad. En ik dacht van, nou weet je, zullen we dit nog bekijken? Mohanna zei van ja, laten we toch even kijken. En moet je bedenken, wij waren twee jaar dus aan het zoeken. En toen kwamen we in dit centrum. De voordeur werd opengeraan en we liepen, ik denk, 3 minuten in het gebouw en we keken elkaar aan.

Hoe mooi! Ja, dan weet je het.

Weet je? Instantly. Echt zo van, dit is de plek waar wij willen zijn. En dat is eigenlijk sinds dat moment ook nooit veranderd. Dat is ook heel interessant. Dat is gewoon niet veranderd. Dus we zitten wat dat betreft ook gewoon heel fijn. Ik zei het kwart voor vijf, vrijdagmiddag. We gingen meteen met die makelaar mee. We hebben het meteen vastgezet. We hadden echt zoiets van... Wauw! We houden dit wel vast.

Dan zit het goed.

En wat ik nu in mijn handen heb, dat is wel leuk, want het was een huis, een gebouw, en hierachter was een weiland. En waar we nu zitten, wat we gemaakt hebben tot een tuin, was een weiland. En hoe wij werken, dat is altijd heel erg interessant, want dan zitten we bij elkaar en dan gaan we projecten bedenken en uittekenen en uitwerken. En dan is veganist degene die dat allemaal op de computer uitwerkt. En wij zijn degene die allerlei ideeën aandragen, maar hij visualiseert het. En om een voorbeeld te geven... Ik heb dan hier... Dit was 2005, 2006. We zijn hier in 2005 gekomen. En we hebben dit ook meteen aangepakt om allerlei projecten te bedenken. Dit, dit, dit en dit is allemaal de Kundalini-tuin. En we zijn begonnen met... Even zien. Hier, de platte grond.

Zie je hem?

Dat is leuk, he? Dit is de grote vijver en dit zijn de andere vijvers. Dit zijn de perken. Toentertijd wilden we hier paden maken. Maar dat groeide op een gegeven moment natuurlijk dicht met gras, dus dat werd wat ingewikkelder, want het is lastig om gras weg te halen voor Moana. Alles is medicinaal, dus als ergens iets groeit waarvan een ander misschien denkt van nou, dat haal ik weg, dat blijft hier wel vaak erg lang staan. Totdat het eigenlijk permanent is. Nou, wat ook interessant is, dat zie je hier. Deze tuin hebben we de Kundalini-tuin genoemd. En dit ontwerp is eigenlijk een soort mandala. Als je dit ziet. En dat is ontworpen volgens Vastu-design. En met vast toe hou je dus rekening met de energie en met de ruimte. Je kunt je voorstellen dat alles hier gewoon een evenwichtige hoeveelheid energie en ruimte om zich heen heeft. Dat is gewoon heel belangrijk. Op die manier hebben we het ingericht. Viganese heeft dat helemaal mooi gekleurd. Hier een legenda bijgemaakt en een beschrijving. Maar dit is dus het grondplan van de tuin. En dan zie je, juni zijn we begonnen, oktober hebben we het gerealiseerd. Dus we hebben echt keihard gewerkt. En dan zie je hier, dit is ook wel leuk, je ziet hier het weiland. Dit was gewoon, waar we nu zitten, het was gewoon een grasland. Oh, wauw.

Maar dit is nu wel heel anders.

Absoluut anders. En hier zie je, dit is de grote vijver. Je ziet ook het figuurtje erbij, hoe immens groot het ook is.

Leuk om te zien, dit.

Ja, en dit waren de paden, dus alles werd ook wit gemaakt. Gewoon wit zand. De naam Wit Haren komt omdat er hier een strook wit zand zit, als een haar in het landschap. Vandaar Wit Haren. Leuk, hè? Mooi.

Nooit geweten.

Dus als je hier lang graaft, dan kom je echt bij het zand dat je op het strand ziet. Nou, wat je hier ziet, dit is ook weer wastoederzijn. Hier tegenover ons is de astrologietuin. En eigenlijk moet je het zo zien. Dan zie je hier twee schouders en een hals en hier heb je een hoofd. En dat zit in het water. Dus dat is eigenlijk het ontwerp. En dit zijn allemaal tekens, dat zit daar allemaal omheen.

Moet je nagaan, dan zie ik nu gewoon allemaal dingen die ik voorheen nog helemaal niet gezien heb.

Nee, klopt. Ja.

Mooi.

Ja. Dus je ziet ook een bepaald, ja zeg maar, een filosofie erachter. Het is allemaal volgens Vastu Shastra. Nou, toen we net begonnen hebben we dit afgesloten omdat we hier in eerste instantie wilden beelden om hebben. En dat hebben we ook allemaal neergezet. Alleen kukelden ze om op een gegeven moment. Dus dat hebben we naderhand verwijderd en toen hebben we daar gewoon planten op gezet. Maar dat was het begin. En wat ook interessant is, als wij iets gaan doen, dan zie je, hier wordt gegraven, maar voordat we gaan graven, gaan we dat uitleggen hier, je ziet hier met balken, en dan vragen we toestemming aan de aarde om te graven, om dit soort dingen te doen. Het is niet zo van we hebben het idee een hub graven, nee. Er gaan altijd rituelen aan vooraf om toestemming te vragen om datgene wat wij in ons hoofd hebben ook daadwerkelijk uit te voeren.

Er komt dan weer dat stukje respect voor de aarde terug in de natuur.

Ja, precies. Alles wat we doen, daar nemen we een stukje respect mee in. We zijn niet de eigenaren van dit land. We hebben het wel in ons bezit, maar we leven ook niet eindeloos. We hebben een tijd dat we dit gebruiken en we voelen dat ook. De aarde is gewoon... Van wie is dat eigenlijk, weet je? Dat kun je je afvragen. De aarde is een onderdeel van ons. Wij komen voort uit de aarde en we gaan naar die aarde terug. En we kunnen niet iets claimen van dit is van ons. Het is in principe van iedereen. En wij maken hier gebruik van voor een bepaalde periode. Wat ook een mooi stukje is hier, dat is interessant, toen wij hier net kwamen, Toen zijn we begonnen, niet met het huis in te richten, maar de tempel. Dus we zijn hier begonnen met de tempel. En wij hebben hier, dat zie je hier, als eerste hebben we de vissen meegenomen. Want wij hadden een hele grote plaats in Amsterdam. Ik vertelde wel in het begin dat we een flatje hadden. Maar na twee jaar had ik een flat en twee groentetuinen. En op een gegeven moment huurde ik een school en twee hallen. Dus ik had ontzettend veel... Omdat er gewoon eigenlijk in vrij korte tijd heel veel animo was voor de AJV daar. Toen wij lessen gingen geven, kwamen zelfs mensen uit... Iedere maand hadden wij twee weekenden dat we les gaven. En dan kwamen ze vanuit Engeland om de lessen te volgen bij ons.

Dat is nog eens mooi.

Dus wij hadden daar lesruimte in de Zamenhofstraat, dat was in Amsterdam-Noord. En daar hadden we ook een tempel gemaakt. Maar daar horen vissen bij. Het is heel belangrijk om water te hebben bij de tempel. En toen wij dus hierheen kwamen, toen moesten de vissen verhuisd worden. En toen moesten we dus eerst een vijver maken. En dat deden we dan in de tempel. Dat zie je hier. Hier ben ik hem helemaal aan het inrichten. Hier is de visvijver. En toen we die vissen over hadden, toen werd de primary pool gemaakt. Die zit er vlak achter. En toen die klaar was, gingen de vissen uit de tempel naar de primary pool en toen konden we de tempel in gaan richten. Dat is hier. En je ziet het hier helemaal beschilderd ook.

Ja, heel mooi. Heel leuk gedaan ook met al die India's.

Ja, het is gewoon heel mooi.

Mythologie eigenlijk op de muren.

Ja. Nou hier zie je de Shiva-tempel, hoe die eruit zag. Het waren twee hele grote groene deuren. Hier zie je, en dat hebben we toen verwijderd, zie je hier. En dat hebben we toen helemaal opgeschilderd en dat zag er toen zo uit. Hier is in de hoek aanrecht en weet je wanneer dit was? Dat is heel grappig. Dit was op kerstavond. GELACH.

Dat is het wat je op kerstavond doet.

In januari wilden we gewoon open en we moesten nog wat dingen afmaken. Maar ik zal je eerlijk zeggen, dit is echt onze passie. Ik heb natuurlijk niet de hele kerst zitten schilderen, Of je nou naar de tv zit te kijken, of dat je nou je passie uitvoert. Ja, precies.

Ja, dat is wel leuk.

Maar het is wel grappig.

Schilderen kan ook wel heel meditatief zijn.

Precies. Maar ik weet het nog, want ik weet nog dat mijn moeder belde me op en die zei van... op de prettige kerstdag, wat ben je aan het doen? Ik zeg, nou mam, ik ben aan het schilderen. Zegt ze, nou nog? Ik zeg, ja, het moet af in januari. Oké, mooi. Nou, dit is ook een mooie, want dit is de studio van Viganèche. Hier, zie je dat? En wat hij hier gemaakt heeft, dat is... Want in die studio, dat is zijn bijdrage. Hij zal jou daar ook over vertellen. Niet zozeer de Ayurveda in die zin van behandelingen, maar wel alle multimedia zeg maar om het centrum heen. Dat is zijn expertise. En hij is dus heel erg...

Ook erg belangrijk.

Absoluut belangrijk.

Zeker voor de bekendmaking ook van Ayurveda.

Precies. En dan zie je hier, hij heeft hier zijn boksen zelf gemaakt. Dus dan zie je hier dat hij bezig is met de boksen. Dus alles wat daar staat, is gewoon zelf gemaakt. Zo heeft hij precies in de hand, nou ja, zeg maar... Dat geluid, hoe die dat wil hebben, waar die het wil hebben, dat heeft hij gewoon helemaal zelf aangelegd.

Geweldig. Ik heb dit natuurlijk al wel eerder gehoord, maar het is wel leuk om te zien.

Ja, zo zit dat in elkaar. Wat je hier ziet, dat is ook interessant. Wij hebben natuurlijk zoveel land. We hebben inmiddels 10 hectare. En als je dat water moet geven uit de kraan, dan is Vitens natuurlijk helemaal niet blij. Dus wij hebben verschillende pompen geïnstalleerd, bronpompen. En dat zijn echt megaprojecten, want hier zie je hoe dat gaat. Dat zijn hele grote boren. Dat wordt hier gewoon neergezet. En wat je hier ziet, is hierachter in de hoek.

Ah, oké.

En dat gaat wel een meter of dertig de grond in. Dus het is echt een heel groot project. Er wordt iedere keer een nieuwe boor ingezet.

Nou, dat red je niet met je schop.

Nee, precies. Dus ook dat is alweer een heel ding. Dit was eigenlijk best wel emotioneel voor mij, want dit was de opening van ons centrum en dat is gedaan door mijn vader. En ik ben vernoemd naar mijn vader, mijn vader heet Cornelis, dus ik ben vernoemd naar hem. En dit was op 13 mei 2006. Toen hebben we dus echt dit centrum officieel laten openen door hem. Dus dat was een jaar nadat we hier waren. Dus we hebben echt dat jaar zo ongelooflijk hard gewerkt om alles klaar te krijgen. En toen hebben we de vlag gehesen. Tenminste, dat deed hij dan. Dat was echt gewoon een heel mooi moment, ja.

Ja, heel leuk. Mooi om zo te doen met z'n allen.

Ja, precies. En weet je, Eva, dit is 2005-2006. Alleen nog maar he? Ja.

We hebben nog 20 jaar te gaan.

Dit vonden wij dus heel belangrijk, om die kruidentuinen aan te leggen, om het centrum in te richten op een manier... wat de traditionele Ayurveda echt eer aandoet. Dus dat je echt je eigen kruiden kweekt, dat je je eigen tempels ook hebt, dat je dat respect toont, dat je alle fases van het dagelijks leven is in het kader van die Ayurveda.

Ja, heel mooi. En ik heb ook gehoord dat jullie heel veel rituelen ook over dit land heen hebben gedaan op een Ayurvedische manier.

Ja, klopt. Bij al die rondjes, waar die tuin... Als ik dit even erbij pak van Figenesh. Hier, bij al deze acht verschillende kruidentuinen, in het midden is een Shiva Lingam. Bij allemaal. Dus toen we begonnen, hadden we die vorm van dat land. En in het midden zetten we de Shiva Lingam. Dan deden we eerst een puja. En dan gingen we planten.

Energie Willingham is eigenlijk een beeld wat jullie gemaakt hebben, wat zowel het mannelijke als het vrouwelijke aspect van het universum symboliseert.

Klopt, ja. Heel mooi.

En die energie ook hier zo aanwezig is.

Het allermooiste vind ik zelf, alle beelden zijn ook door mannen gemaakt.

O, mooi. Jullie zijn ook heel creatief. Dat heb ik al gezien.

Alles zit in de vingers. Ja, maar dat is dus echt de klei. Daar heeft ze dus die juwelingen van gemaakt. En dat hebben we wel gedupliceerd, dat hebben we wel laten doen, want anders is het natuurlijk heel veel werk. Maar alles in de originele stad is door Mohanna gemaakt. Ja, mooi. Ja, heel mooi.

Ja, absoluut heel mooi. En vanaf het moment 2006 dat het centrum open ging, tot en met nu, is er nog iets wat je je herinnert als de dag van gisteren wat er gebeurd is?

Nou, kijk, nu heb ik het over 2005, 2006. Dus echt dat we gewoon volop echt gewerkt hebben om dit centrum gestalte te geven. Nou, dat was voor de buitenwereld niet zo zichtbaar, wat hier gebeurde. Dat was meer van ons zelf om dat neer te zetten. Daarna hebben we dat natuurlijk bekendheid gegeven. En zijn er mensen hier gekomen voor behandelingen en ook workshops, lezingen. Dus dat soort dingen hebben we weer opgepakt. Maar wat ik zelf ook toch wel een mijlpaal vind, dat zijn naderhand de onderzoeken die we gedaan hebben en nog steeds doen met de universiteiten. Omdat die kruiden hier natuurlijk groeiden. En ik had zoiets van, wij kunnen het wel alleen gebruiken. voor onze praktijk, maar het is natuurlijk heel belangrijk om te onderzoeken van hoe medicinaal is het nou? Kijk, wij zeggen het wel, maar geloof ons maar op onze blauwe ogen.

Ja, precies. En de boeken van 5000 jaar oud.

Ja, ja. En omdat Mohanna het zegt, weet je. Dus ik heb zoiets van, en dat is in 2009, toen ging ik voor het eerst naar Wageningen toe, En toen hebben we een gesprek gehad, want ik had in eerste instantie ook nog niet zo duidelijk voor ogen van hoe zo'n onderzoek eruit zou zien. Ik ging daar gewoon heen om te zeggen van, joh, moet je luisteren, we hebben kruidentuinen, ze zijn heel medicinaal, willen jullie ze onderzoeken? Nou, dat was een te brede vraag van ja, wat gaan we ermee doen? Dus na een tijdje toen werden we geholpen, of tenminste iemand die daar echt wel interesse in had. Dat is dokter Luud Gillissen, die had toen gezegd van weet je wat, we gaan een minor inplannen voor de studenten en dan gaan we eens kijken wie van hun interesse heeft om zo'n project op te pakken.

Oh, wat leuk.

Om gewoon eens alleen als literatuurstudie te doen uit de kruiden die jullie kweken. Om gewoon een beginnetje te hebben. Nou, tot zijn grote verbazing en ik had zoiets van ja volgens mij vinden jonge mensen dat alleen maar leuk. In no time was die miner vol. En wat ik het leuke vond, is dat er vijf verschillende nationaliteiten bij waren. Dus het was meteen een internationaal project.

Ja, precies.

Er zat Bangladesh bij, er zat Sri Lanka bij, er zat India bij, er zat Engeland bij en Nederland. Wauw, dat is mooi. Ja, dat vond ik ook erg leuk. Nou, dat is zo'n rapport geworden wat die studenten gemaakt hebben. En het wonderlijke is, die wetenschappers die sloegen helemaal achterover in die zin van... zoveel is daar al over geschreven en zoveel onderzoek is daar dus al naar gedaan.

Ja, gewoon mooi.

Wageningen mag natuurlijk niet achterblijven.

Nee.

Dus dat is uitgemond in een onderzoeksvraag. Dus toen hebben we dat echt in een onderzoeksvraag geschreven. En dat was het eerste wat we toen gedaan hebben. En na de hand volgde Utrecht. Dat was aan de hand van een vraag van de provincie. De provincie Overijssel is heel innovatief in die zin om nieuwe invalshoeken te vinden. Om te kijken hoe we kunnen blijven innoveren in die agrarische sector, wat Overijssel is. En toen hebben ze verschillende mensen bij elkaar gehaald, mensen van Ayurveda, een aantal boeren, verschillende beroepen zeg maar, om eens te brainstormen van wat gaan we doen met Overijssel, hoe gaan we die agrarische sector invullen. Dus ook mensen uit de voedingssector. En daar hebben wij aan meegedaan. Toen werden we ook in groepjes opgesplitst. En dan zat je aan tafel met mensen die je normaal gesproken nooit zou spreken. Om eigenlijk af te tasten van wat is de volgende stap. En ik zal je één ding zeggen wat ik zelf heel grappig vond. Dat was een varkenshouderij. En die brachten dus hun... Nee, niet een varkens, een koeien. Dat waren vleeskoeien. En die brachten ze dus naar de slachterij. En naderhand, die huiden, daar doen ze niet zo heel veel mee. En toen hebben ze contact gezocht met Van Bommel, de schoenen. En die hadden zoiets van, nou dat is misschien wel interessant om op een bepaalde manier te verwerken, dat we daar toch schoenen van maken.

Om maar een idee te geven hoe.

Innovatief of hoe verrassend dan een bepaalde uitkomst kan zijn. Wij hebben een tijdje meegelopen met een varkensindustrie... om te kijken of wij met de kruiden iets zouden kunnen doen aan de mannetjesvarkens, omdat die altijd een hele geur hebben. Stel je voor dat we ze een bepaalde voeding geven, dan zouden die bepaalde geur verminderen. Nou, dat is één pilot geweest en daar is misschien iets uitgekomen, maar dat zou voortgezet moeten worden. Maar bij één keer is dat gebleven. Wij hadden zelf ook zoiets van, wij willen wel op een andere manier met onze kruiden werken. Dit was één keer leuk, maar niet als echt voortzetting. Maar goed, het idee was natuurlijk wel ontzettend leuk. Nou en het volgende project waar we dan in belanden en dat was weer naar aanleiding van de samenwerking met Overijssel kwamen we in aanraking met Stichting Huize Aarde en die hadden een onderzoek met verschillende partijen om te kijken van hoe kunnen we zorgen dat we eigenlijk, de naam zegt het al, Stichting Huize Aarde onze aarde zo goed mogelijk bewaren en cultiveren. Dus dat betekent schone aarde, schoon water. En als je kijkt nu natuurlijk wat er gebeurt met de aarde en wat er gebeurt met het water, dat is natuurlijk alleen maar langzamerhand dan verontreinigen. Dus zij hebben verschillende partijen bij elkaar om te kijken van hoe kunnen we dat opschonen. En daar is uiteindelijk Medua uit voortgekomen, Medicines Unwanted in Water, en daar doen wij aan mee om te kijken hoe we met onze kruiden in bepaalde combinaties het water wat gecontamineerd is met medicijnen, hoe kunnen we dat opschonen. En dat gebeurt dus ook hier in de tuinen, dus daar zijn we dus ook actief.

Dan krijgen we weer schoon drinkwater.

Dan hoeven we niet allemaal de vrouwelijke.

Hormonen binnen te krijgen in de pil, in het water.

Nou, dat zijn dus, zeg maar, naast de praktijk die we nog steeds hebben, de opleidingen die we inmiddels online aanbieden, zijn dit de dingen waarvan ik nog steeds en alleen maar eigenlijk enthousiaster word. En het laatste mooie project wat we zelf opgestart hebben en waar we mee aan het werk zijn, dat is, nou, je weet het, corona kwam opeens. dit jaar binnen wandelen en dat heeft dus de hele maatschappij, maar niet alleen onze maatschappij, maar de hele wereld ontwricht. En wij hebben dus bij elkaar gezeten en Mohanna had zoiets van de wijsheid zit in de natuur. Wij zijn eigenlijk degene die die natuur ontwricht. Dus we moeten als we problemen zoals dit op wereldschaal, als we dat echt willen aanpakken, dan moeten we kijken En, zeg maar, onderzoeken wat de natuur hiervan vindt. Nou mooi, ja. Dus zij heeft een serie van... Een.

Hele mooie visie trouwens, om op die manier naar te kijken.

Absoluut, absoluut. Dus hij heeft twintig planten geselecteerd en dat noemt ze otamulies. Otamulies betekent kruiden met speciale medicinale eigenschappen. En die hebben we samengevoegd en ik heb inmiddels al de eerste batches ervan gemaakt. En ik ben dus bezig om dat wetenschappelijk te laten onderzoeken. Om te kijken van in hoeverre kan dit je immuunsysteem versterken. Want als je bedenkt dat we heel hard bezig zijn om een vaccin te vinden. En een vaccin tegen dit virus, dat kan. Maar zodra het virus muteert, hebben we niets meer aan dit vaccin. Dus echt miljarden geld gaat er om in een oplossing van tijdelijke aard. Terwijl wij een oplossing zoeken in die zin van... Als je zorgt dat jouw weerstand, jouw eigen... Je eigen soldaatjes, als die krachtig genoeg zijn, dan ben je weerbaar.

Dat klinkt voor mij als hoe Shiva staat op de ziektes, die dat zo onderdrukt, al dansend. Als wij dat kunnen met ons immuunsysteem.

Dat is heel beeldend wat je daarvoor haalt. Wat ook belangrijk is in de AIV, is dat je nooit iets doodt. Dat je nooit zegt, we roeien het even uit. We zijn aan het vechten tegen een vijand die gewoon miljarden jaren ouder is dan wij. Dus wat hebben we het over? Op de tijdschaal zijn wij zo recent aanwezig, maar zo dwingend over die hele evolutie. Dus wij krijgen als het ware een les te leren, zo zie ik het. En dat vind ik het mooie van de Ayurveda, de les die in de Ayurveda zit. Dat respect voor de aarde en de rituelen die erbij horen. Dat ritme wat zo belangrijk is in de natuur. Als je daar een beetje naar leeft, dan wordt het ook allemaal zo rijk.

Wijs bedankt voor de introductie, voor jezelf en ook over het vertellen van het centrum en wat jouw affiniteit is en wat je graag met dit centrum allemaal hebt gedaan eigenlijk.

Namaste.