Terugblik Jubileum Congres 2014

Ik sta hier in het Burgers Dierenpark. We hebben een jubileumcongres 2014 over de ontwikkeling en de toekomst van geneeskruidenonderzoek in Chito-Persie. We hebben een aantal interessante lezingen gehoord. Het is duidelijk dat de kruidengeneeskunde in Nederland en zeker ook in Europa enorm leeft. Het is een grensgebied aan het worden Dus medicijnen, de traditionele medicijnen, ik doe de traditionele. En de reguliere medicijnen. Daartussen zit een grijs gebied. En dat grijs gebied, daar zijn hele interessante ontwikkelingen gaande. De geneeskunde ontmoet daar de kruiden, zeg maar de fysiotherapie, de kruiden geneeskunde. En over en weer gaan we enorm veel van elkaar leren. Vandaag is ook voor het eerst ons onderzoek dat wij met Wageningen hebben gedaan en met Canisius ziekenhuis en met Europroxima is besproken. Het onderzoek is nog niet in zijn totaliteit afgerond. Het onderzoek zelf is heel erg westerns, dus heel erg klinisch gedaan. Dat is jammer omdat nog niet alle fases klaar zijn. Het is het allermooiste als het per persoon bekeken wordt. Het is uiteindelijk maar een heel klein groep geworden wat overgebleven is. Het zijn 19 mensen. Maar als dat bekend is, dan gaan we daar uiteraard over berichten. Ik heb in ieder geval zelf al voldoende ideeën opgedaan om verder te gaan met het onderzoek, maar dan met een 2-daagse persoon. Ik heb zelf al in de gaten dat we met dit onderzoek verder gaan met een, zeg maar, met een ayurvedische insteek en dat kan tegenwoordig door de pulsdiagnose te meten met de Vedapuls en dan heel gericht en heel erg, zeg maar, meer gericht op het onderzoek naar de systemen, dus naar wat gebeurt er, zeg maar, op alle systemen als er een stressfactor afgevuurd wordt, zoals wat we nu in dit onderzoek gedaan hebben, dat mensen 75 gram suiker kregen en dat dan heel snel getekend werd, half uur, 1 uur, 2 uur, wat de waarde van de biomarkers zijn. In de Ayurveda optiek zouden we dat toch echt iets anders doen. Dus ik heb aan dit onderzoek voldoende geleerd om te weten dat ik het anders ga doen. En als je achter me kijkt, en ik laat een beetje de camera draaien, dan zie je hier de plantenwereld, je hoort de vogels. Dit is eigenlijk de farmaceutische industrie, maar dan op het natuurniveau. Als je ziet wat hier groeit, dit is dan eigenlijk nagemaakt, maar toch gaan de planten een beetje naar elkaar groeien en ze gaan zich ontwikkelen. Als je dat echt in de natuur ziet, dan ga je zien dat bepaalde planten elkaar opzoeken en daar goed gedijen met elkaar en andere planten dus niet. Dus we hebben iets te leren van wat gebeurt er op systeemniveau in de natuur. En dat, zeg maar die boodschap, wat we daaraan aflezen, Dat moeten we betrekken in onze manier van gezondheid, onze manier van leven. En ik denk dat als we dat één keer goed begrijpen, dat kan heel veel puzzelstukjes in elkaar vallen. Want we hebben het te ver uit elkaar gehaald en als aparte empathies bekeken. En nu moeten we echt weer naar elkaar toe gaan brengen en kijken wat er gebeurt als we het hele systeem Eigenlijk zoveel mogelijk intact laten, maar dus in de hele breedte gaan kijken wat er gebeurt.