"GENEZING Start Waar Oordeel Stopt" Met Daniel Derweduwen

En dat is het probleem dat ik bij veel mensen zie. Als mensen in de slachtofferschap zitten, dan blijven ze in de slachtofferschap, waardoor ze hun eigen pijn niet kunnen zien. Aan de andere kant, de daders, zogezegd de narcisten, die zien het ook niet, hun eigen innerlijke pijn, want het wordt ook weggeduwd. En hoe meer je dat doet, hoe moeilijker je dat maakt. Hoe minder je dat doet, hoe gemakkelijker dat wordt. En dat heeft dokter Hamer ook wel aan te doen, bijvoorbeeld met de pijn. Inderdaad, Heel veel genezingsprocessen gaan gepaard met heel veel pijn. Maar in het duale wil je die pijn dus niet voelen. Dus je gaat de pijn proberen te bestrijden. En dat werd dus ook paradoxaal. Hoe meer je de pijn gaat bestrijden, dan wordt dat een diabolisch lijden die niet eindigt. Als je niet meer gaat strijden door de pijn, en je gaat de keuze maken om alle aspecten van de pijn te voelen, tot op alle details na, je kiest er bewust voor, dan merk je, dat werd ook paradoxal, dat de hersenen in een keer endorfines gaan aanmaken, waardoor dat de pijn begint af te nemen. En precies zo stimuleer je het genezingsproces en daardoor krijg jij zo'n spirituele groei. Als je probeert iemand te overtuigen, zogezegd te wakkeren, wilt iemand die gevaccineerd is proberen overtuigen dat hij volledig fout is en dit en dat, dan gaat die iemand zich aangevallen voelen en gaat die in de verdediging gaan. Dus iemand proberen overtuigen is psychologisch in feite altijd aftuigen. Hoge acht. Omdat er iemand volledig die tegenover jou staat, een volledig totaal ander denkbeeld heeft dan jij, er is altijd iets dat toch gemeenschappelijk is. En als je dat kunt vinden, dan kun je inderdaad Ja, iets wat gemeenschappelijk is, kun je dan in een dialoog gaan en dan ben je automatisch in staat om ook eerst te luisteren wat dat de ander te vertellen heeft, maar je gaat tot ontdekking komen dat eigenlijk mensen die zich hebben laten vaccineren, dat zijn geen domme rekenen, absoluut niet. Er zijn ook mensen met bepaalde kwaliteiten en als je die kwaliteit gaat ontdekken, kom je inderdaad in een dialoog terecht. Dat mis ik enorm in onze maatschappij, en dat komt omdat er in onze maatschappij enorm veel polarisatie is.

En we hebben natuurlijk ook onze bewuste bondgenoten-community. Je hebt misschien al post gezien, mijn bedoeling is niet jou wakker te maken, mijn bedoeling is jou bewust te maken. En niet alleen bewust van wat er buiten ons speelt, maar bewust ook van wat er in ons speelt. En daardoor ga ik je tips geven, mijn gemeenschap gaat je tips geven, maar je gaat ook tips krijgen van gastexperts. We hebben al Mathias De Smet gehad over oprecht spreken, Willem Engel over oprecht denken, binnenkort komt er ook Pierre Capelle over pand te manifesteren, mijn ademhalingscursus komt eraan en wie dat we ook hebben is de gast van vandaag, Daniel Derwedewen, de held mijn. Iemand dat ook een expert is op vlak van nieuwe Germaanse geneeskunde. Dus in mijn community heb ik een speciale workshop gepland rond nieuwe Germaanse geneeskunde. Twee uur lang zal Daniel je alles uitleggen van de basisprincipes van Germaanse geneeskunde tot specifieke voorbeelden tot ook mensen die misschien geavanceerd zijn en meer specifiek geavanceerd advies willen of een bepaald voorbeeld willen aanbrengen. Dat kan allemaal. Ofwel kom je live, ofwel kan je ook aansluiten bij de community en kan je je vraag voor Daniel indienen en zal ik zorgen dat deze gesteld wordt. Dus ben je daar benieuwd over, neem eens een kijkje op bewustebondgenoten.com of kijk in de eerste comment, en zo kan je lid zijn van een niet-klaag-en-zaag-beweging, maar een beweging die effectief ook wil creëren, positief in het leven staan, en zorgen dat we zelf ook onze wereld kunnen veranderen. Dat is wat er te wachten staat, dus ik kijk er superhard naar uit naar de workshop. Ik heb al twee podcasts gehad met Daniel, mensen kunnen die ook bekijken op mijn kanaal. Ik zit ook een beetje, ik heb het nu ook in de intro gezet en ik ben benieuwd met jouw brede kijk, want jij weet wat er in de wereld speelt, maar je weet ook wat er speelt soms op persoonlijk vlak. Mensen hebben misschien al langs mijn video's gezien en ik zal mijn proces delen. Ik heb het een beetje gehad met de wakkere beweging. Omdat ik het gevoel heb van, kijk, we klagen gedurende corona dat we de hele tijd op het scherm negatief nieuws zagen. En alleen maar het slechtste van het slechtste. Maar ik heb dan die vraag van, wat doen we eigenlijk in de alternatieve media? Mensen klagen over het immuunsysteem. Covid heeft de mensen beschadigd. Maar de hele tijd die negativiteit zien, dat klagen, die polarisatie, heeft dat niet effect op je immuunsysteem? Dus daar zou ik onder andere ook eens graag een gesprek met jou hebben. Wat betekent wakker zijn? Als je te lang wakker bent, word je een zombie. Dus daarom ook mijn warme oproep aan mensen. Het gaat niet om wakker zijn, het gaat om bewustzijn wat speelt. En dan... Kijken hoe je reageert. Kijken waar je grenzen kan zetten, waar je actie neemt en waar je zaadjes kan planten in je persoonlijke leven. En daar zou ik het graag eens een keertje hebben over de wakkere beweging of misschien bepaalde conflicten van de gemeenschappelijke geneeskunde. Welk soort trauma is daar getriggerd en welke soort... alchemie met bepaalde emoties, dat dat gecreëerd zijn sinds covid, kunnen we misschien mee werken? Ik dacht dat dat misschien een interessante invalshoek is, omdat ik toch voel in het collectieve veld dat er een soort van moeheid is, een soort van apathie is, een soort van frustratie is, die blijft rondzweven. En ik vraag me af hoe jij ernaar kijkt. Hoe zie jij dat en resoneert het wat ik zeg of hoe kijk jij daarnaar dan?

Ja, het resoneert zeker wat je zegt. Ik merk dat ook. En inderdaad, dat heeft een beetje te maken met de essentie wat de Germaanse geneeskunde precies wil uitleggen. Dat is dat we dual denken een keer gaan overstijgen. Want in de natuur zelf heb je niet iets dat positief is, je hebt ook niet iets dat negatief is. In de natuur heb je alleen maar hetgeen dat zinvol is. En zoals je aanhaalt, met zogezegd wakkeren, dat impliceert dat er ook niet wakker zijn. Daarin zit wel een dualiteit. En zonder dat we het doorhebben, als we zo verder blijven, verlagen we ons van niveau. Want uiteindelijk zijn alle mensen als mensen evenwaardig als wat ik ben. Niemand is minder. Het verschil zit dan juist in dat ik een bepaald niveau heb van bewustwording. Je hebt dat ook, Philippe. Maar andere mensen hebben ook een bepaald niveau. En het is niet omdat mensen zijn die bijvoorbeeld met de corona en met het virus en al, als die mensen er nog in geloven, omdat ze bepaalde zaken niet weten, want ware kennis wordt ons achtergehouden, dan kun je hen ook niet verwijten dat ze bijvoorbeeld zich hebben laten vaccineren. Want het punt dat hierbij komt, dat is, het gaat eigenlijk om angst. Angst is eigenlijk theapo van liefde en daarmee heb je geen verbinding met jezelf. want deze mensen geloven in dat virus. En dat virus is niet taasbaar. En op de mainstream media wordt continu die angst gezaaid. En met die beelden, de mensen die met de armen zaten te zwaaien, terwijl ze op hun buik lagen, de virtuele cortex, de ogen, je neemt die beelden op, dan wordt die angst versterkt. En dan is het heel interessant om vanuit deze mensen hun perspectief een keer te proberen te begrijpen. Als zij angst hebben voor een virus dat in werkelijkheid niet bestaat, maar dat weten zij niet, dan is het vaccin de psychologische oplossing. En daardoor laten ze zich ook vaccineren en daarmee kunnen ze hun angst voor het gevaarlijk virus oplossen en kunnen ze dus in feite dat overleven. En dan zijn er mensen die dat vaccin niet hebben genomen. En deze mensen gaan dan zeggen tegen de mensen die zich gevaccineerd zijn, dat dat schapen zijn, dat dat mensen zijn die niet wakker zijn enzo. Dat is enorm polariserend, waarmee je jezelf op een bepaald niveau enorm gaat verlagen. Want je tast eigenlijk door deze uitspraak het mens zijn aan.

Niet alleen dat, ik denk ook isoleren. Ik denk dat meer en meer mensen beseffen dat vanwege ons gedrag, omwille van iets dat onze waarde raakte, dat we echt vonden van dat kan toch niet, dat we dan soms dingen gezegd hebben, dingen gedaan hebben, dat echt geen brug gecreëerd hebben met andere mensen, maar echt een kloof.

Een kloof, ja ja, absoluut. Dat is dus ook wat ik enorm zie. Dat is in twee richtingen. Zogezegd, mensen die bewust zijn en mensen die zich toch hebben laten vaccineren. Dat is... Ongeacht hoe je innerlijk wereldbeeld is, daar ga je automatisch naar handelen. Dat wereldbeeld is dus gevormd door je percepties, je conditioneringen, al je ervaringen samen. Dat vormt ook het fundament van je bestaan. Dus als je fundament wordt aangedacht door iemand die iets totaal anders zegt dan dat jij het kent, dan ga je automatisch wankelkomen. Je fundament wordt eigenlijk weggenomen. Dus in de natuur, en dat is wat de Hermaase ook duidelijk wil maken, al die programma's zijn gebaseerd op archaïsche programma's. Daar zit dus eigenlijk het oerinstinct ook achter. Dus het reptielenbrijn. En als je fundament wordt weggenomen door iemand, dan gaat je sowieso in de aanval gaan. Dus wat wil ik zeggen? Als je probeert iemand te overtuigen, zogezegd te wakkeren, wilt iemand die gevaccineerd is proberen overtuigen dat hij volledig fout is en dit en dat, dan gaat die iemand zich aangevallen voelen en gaat die in de verdediging gaan. Dus iemand proberen overtuigen is psychologisch in feite altijd aftuigen. En daarmee, degene die iemand probeert te overtuigen, verlaagt zichzelf. Dus dat creëert inderdaad een kloof in plaats van een dialoog. Een dialoog kun je pas aangaan als je begrijpt dat de ander vanuit zijn eigen innerlijk wereldbeeld, vanuit zijn eigen waarheid heeft gehandeld. En dat is altijd correct voor het individu zelf. En voor een dialoog te vormen is het interessant Ik heb net gezegd dat alle mensen gelijkwaardig zijn. Dus ongeacht of er iemand is die tegenover jou staat, een volledig totaal ander denkbeeld dan jij, er is altijd iets dat toch gemeenschappelijk is. En als je dat kunt vinden, dan kun je inderdaad... Ja, iets dat gemeenschappelijk is, kun je dan in een dialoog gaan. En dan ben je automatisch in staat Je moet eerst luisteren wat de ander te vertellen heeft, om te kunnen begrijpen hoe zijn wereldbeeld eruitziet, en ook om te kunnen begrijpen waarom dat heeft gehandeld. Dan kun je ook begrijpen waarom mensen zich effectief hebben laten vaccineren, bijvoorbeeld tegen corona, maar dan kun je begrip opbrengen. En dan verdwijnt het oordeel. Dan ga je dus niet meer zeggen dat hij niet wakker is of dat hij ongeschapen is, maar je gaat tot ontdekking komen dat mensen die zich hebben laten vaccineren, dat zijn geen domme rekenen. Absoluut niet. Er zijn ook mensen met bepaalde kwaliteiten en als je die kwaliteit gaat ontdekken, dan kom je inderdaad in een dialoog terecht. Dat mis ik enorm in onze maatschappij en dat komt omdat er in onze maatschappij enorm veel polarisatie is.

Ik ga het er ook over hebben in mijn boek, de conversatiecrisis, voor een stuk ook via sociale media, die polarisatie. Maar aan alle luisteraars en kijkers zou ik willen zeggen, de reden dat jij weinig gemeenschappelijke thema's vindt om over te praten met anders denkenden, is omdat je bewustzijnsveld heel nauw is. En dat is zowel wakkeren als niet wakkeren. Als je de hele tijd voedt met het nieuws of het alternatieve nieuws, En je gedachten worden enkel bezeten met het ergste van de wereld en wat er fout is in de wereld. Raad eens wat voor materiaal je met anderen over kan praten. Je put. Je wordt geconsumeerd door wat je consumeert. En als je de hele tijd dat consumeert, dan heb je precies niets anders om over te praten. Maar dat is niet zo. Je hebt wel andere dingen over te praten. Maar je moet, en daar hoor ik constant dat bewust, ik ga ook... Workshops hebben bewuste aanhaling, bewuste productiviteit, bewuste et cetera. Je moet gewoon bewust zijn van je bewustzijn of perceptieveld en openzetten en dan de connectie met jezelf en anderen creëren. Maar als je in een frequentie van angst zit, negatief nieuws, en dat is het enigste dat jouw gemeenschappelijke deel is om over te praten, ja, dan is het heel moeilijk om met iemand anders te praten. Dat enkele informatie is dat je binnenneemt, Daniel.

Maar daar zeg je zelf, dat is dus het polariserend gedrag in onze maatschappij. En als je in het polariserend gedrag zit, dan zit je ook in het duale denken. Maar niet in het transcendentale denken. Transcendentale denken houdt in dat je de beide tegenpole kunt verbinden met elkaar, dat je de samenhang ziet. Dus als je transcendentaal denkt, dan weet je wie geen die totaal tegenovergestelde dingen gelooft, als wat jij gelooft, daar is ook een waarheid. En als die mag bestaan, verdwijnt de weerstand. En natuurlijk, daar is een grote valkuil van de zogezegde wakkere, zij willen dat dus niet aanvaarden, dat de tegenovergestelde ook bestaat. En precies daardoor blijft een duale gedachte goed hangen. Maar als je dat kunt overstijgen, dan kun je zien dat inderdaad de tegenovergestelde mag bestaan, En door die samenhang verlies je dan geen energie meer in de strijd. Dan kom je veel beter in contact met je eigen gevoel. En het gevoel die zegt aan jou hoe ver je kunt gaan om een dialoog te vormen. Want ook bij mij, ja, ik kwam met Dirk ook een keer mensen tegen, zeker op sociale media, Facebook en Telegram, mensen die het totaal niet eens zijn, maar je voelt direct dat ze vastzitten in duale denken. Dus ja, dan ga ik zeker mijn energie niet aan verspelen, maar ik ga er ook geen oordeel over uitspreken. Omdat ik weet dat er nog zoveel meer achter zit. Dus soms gebeurt het wel dat ik iemand wel blokkeer. En dat is niet omdat ik mensen wil uitsluiten, maar dat is omdat ik gewoon voel, die kan er nog niet aan in het niveau waar ik zit. Maar daarom is hij niet minder dan ik. Dus als ik hem kan blokkeren, bevrijd ik hem juist van hetgeen dat hij niet kan verdragen en dat geeft hem meer gemoedsrust. En op die manier vermijd ik ook conflictsituaties.

Ja, het is niet alleen tegen die andere persoons, het is ook voor jezelf kiezen. Het is niet van ik ben tegen jou, maar ik ben wel voor mezelf. Ik ben wel voor, ik weet dat wat ik binnenkrijg impact heeft op hoe ik me voel en hoe ik me denk. Dus net zoals een tuin, dat je het onkruid moet wieden en zorgen dat je tuin wat bloeit. Ja, wil ik mijn tuin mooi houden? Dat is niets tegen jou tuin of tegen jou, maar ik wil gewoon grenzen stellen, want ik weet van zo ben ik een goede, betere of aangenamere versie van mezelf.

Maar dat heeft nu juist te maken, dat is heel mooi dat je dat aanhaalt, Philippe, dat heeft nu te maken in hoeverre dat je het zelfvertrouwen hebt in jezelf. Als jij weet dat jouw fundament, waaruit je innerlijk wereldbeeld is gebouwd, en je hebt er 100% zelfvertrouwen in, dan kom je tot ontdekking dat je niet in de strijd moet gaan en kun je je innerlijk rust bewaren. Het gaat erom, als je in zelfvertrouwen kunt leven, dus je bent overtuigd, wat je weet, dat dat werkt voor jou. Want het gaat niet alleen over iets te weten conceptueel, het gaat erover wat je weet, dat je dat kunt kennen aan de hand van leefservaring. En als daarin het zelfvertrouwen ontwikkelt, dan ben je echt in staat om grenzen aan te geven. En in deze grens, dat is dus een mannelijke kwaliteit, grensaandormen stellen, dan kun je je energieval dus ook letterlijk beschermen tegen bijvoorbeeld mensen die het totaal niet eens zijn, maar je gaat dan nooit oordelen over de ander. Zodra je begint te oordelen over een ander, dat is een indicatie dat je niet zeker bent van jezelf. Want als je echt zeker bent... Bijvoorbeeld de chema en geneeskunde, die vijf biologische wetten, die heb ik dubbel en dukkel goed kunnen ervaren. Dat is biologica. Het gaat er niet om of dat waar is of niet waar. De ervaring zegt dat het zinvol is. En dat vertrouwen, dat is zodanig sterk dat ze bij mij meer wankel krijgen. Dus ik hoef ook niet in de strijd te gaan. Maar als er bij mij nog een klein beetje wankel is, en ze gaan er mij op aanvallen, dan ga je automatisch in de strijd gaan.

Ik heb hetzelfde gehad met iemand, je hebt dat altijd voor een stuk, als je iets bekender wordt, dat mensen zeggen van ja, kijk, hij vraagt zelf geld voor een gemeenschap. Dat is natuurlijk iets dat je ontwikkelt en natuurlijk makkelijker wordt. Maar dat zijn allemaal dingen dat aan je kleven, omdat jij voelt dat het iets over mij zegt. Maar op het moment dat die persoon iets zegt van kijk, hij vraagt geld en melk, spoed er wel die tijd uit, dan bekijk ik dat op hetzelfde niveau als iemand tegen mij zou zeggen van jij bent een giraf, Philippe.

Ja, ja, ja.

Dat is, ja, oké. Ik bedoel, dat staat zo ver af van wat ik denk en wat ik doe. Ik wil het ook niet aan mij laten kleven of me laten meesleuren. En als mensen het mij sturen, dan zeg ik van, ja, luister, ik ga er echt geen seconde aandacht aan geven. En dat is natuurlijk makkelijker als je zegt, als iemand tegen je zegt, je bent een giraf. Dat als iemand zegt, je bent een psychopaat, je bent een geldtief, je bent een... Dan voelt het precies persoonlijker. En dan is het ook een worsteling om te zeggen, hoezeer ga ik de mening van een ander effect laten hebben, hoe ik over mezelf denk, voel of de energie die ik heb.

Ja. In feite kom je dus eigenlijk op het emotionele stuk, diep in jezelf. Als je een emotionele trigger erbij ervaart, dan betekent dat dat er toch iets is uit je onderbuis die je nog niet hebt gezien. Dat reageert altijd intensief. Dus dat gebeurt bij mij soms ook nog wel een keer, dat ik soms een keer emotioneel kan reageren, maar ik heb geleerd om het niet meer te projecteren op de ander. En op mij te betrekken, maar hier komen we, dat is wel heel belangrijk, niet vanuit de schuld, maar vanuit de puur onschuld. En als je zo kunt bekijken naar jezelf, dan wordt het ook makkelijk om je duister te zien. En als je je duister hebt gezien, en dat is heel interessant, dan ga je dat niet loslaten. Want in werkelijkheid hebben we het duister nodig om ons levensenergiet te laten stromen. Want duister en licht zijn dus polariteiten, maar in het duale leidt dat tot contradictie. Maar als je duale overstijgt, dan zie je dat ze allebei elkaar nodig hebben om te kunnen bestaan. En als je dat ziet, dan kun je ze verbinden en dan past het stroom te energie. Ik gebruik altijd de metafoor van een batterij. Een batterij heeft een positieve pool en een negatieve pool, dus dat is dual. Maar als je een van de twee weghaalt, heb je geen elektriciteit. Maar bij de mens kun je dat eigenlijk ook vergelijken als een batterij. Dus het licht, de goede kwaliteit, en dan de schaduw, de zogezegd slechte kwaliteit. Maar als je je eigen duister, de zogezegd slechte kwaliteit, maar zie, slecht is ook weer dual. Als je dat kunt zien, en je weet dat jij er zelf deel van uitmaakt, en dat het negatief dat je ziet in de wereld, is eigenlijk het negatief dat jij ook hebt, en je voert er geen strijd mee, je gaat het omarmen. dan ben je in staat om in je eigen duister het licht te laten schijnen en verdwijnt het duister. Maar als je in een verzet gaat, in een weerstand, dan voeg je er energie aan toe en kom jezelf in de strijd, waardoor je nooit zelfzeker kunt zijn van jezelf. Want je fundament verdwijnt daardoor.

Een vraag die ik zou willen stellen aan alle kijkers en luisteraars, en denk er eens goed over na, Hoe lang wil jij nog dingen buiten jezelf laten bepalen hoe jij je voelt of over de wereld denkt? Wil jij dit nog vijf jaar, tien jaar doen? Wil je dit nog blijven doen? Maar hoe lang ga je nog je aandacht, je creatiekracht... Het is niet van onbewustzijn, ik zeg het, blijf een bewustzijn, maar hoe lang ga je nog steeds validatie zoeken over wat verkeerd is buiten jezelf?

Ja, en daardoor voeg je het energie aan toe. en daardoor geeft het een betekenis en deze betekenis heeft altijd effect op je ervaring. Maar als die betekenis, dus als het duale overstijgt en je geeft er geen betekenis meer aan, dan heeft het geen effect meer op je ervaring en dan kun je kijken naar het duister zonder dat het je emotioneel raakt. Ik zeg tegen heel veel mensen, zeker in consulten, als je kijkt bijvoorbeeld gewoon naar het universum. Als je aan het universum vraagt wat is licht en liefde, dan gaat het universum het antwoord geven, licht en liedig. Oh, dat is maar wat het is, geen betekenis. Vraag je een andere polariteit, het kwade, zelfs het duivelse, het satanisme, dan zegt het universum, oh, dat heeft geen betekenis. Maar de betekenis die jij eraan geeft, heeft effect op je ervaring. En dat effect op je ervaring, dat is natuurlijk al een cumulatie van ervaringen die je al eerder in je leven hebt gehad, waarbij je ook in de strijd bent gekomen. En als je dan nog veel dieper gaat, de schaduwzijde, dat is vanuit het begin van je leven, het prillen van je leven, dat je jezelf hebt afgewezen om je te kunnen aanpassen aan mama en papa, aan de familie, om te kunnen overleven. En dat is een innerlijke afwijzing die je dus onbewust, onbedoeld, onopzettelijk doet, maar het is relevant, want je kunt overleven. Maar het onbewuste, die staat altijd in het nu-moment, het hier-en-nu. Wat betekent dat? Zoals we nu met elkaar aan het praten zijn, voor je onbewuste is dat hetzelfde moment als dat dat je bent geboren. En dat is ook iets dat je met het rationeel denken zo niet kunt bevatten, want het rationeel kent een lineaire tijdzone. We kennen gisteren, vandaag en morgen. Maar Donderbus kent alleen maar hier-en-nu. En het is precies in het hier-en-nu dat alle traumas opgeslagen zitten. En in die traumas moet je overleven, En door te overleven, ga je allerlei overlevingsmechanismen, beschermingsmechanismen, verdedigingsmechanismen ontwikkelen. En daar zitten dus altijd aspecten bij, hoe jij je hebt afgewezen, en dat vormt je duister kant. Want veel mensen, die gaan altijd, ja, ze zijn bezig met innerlijk werk te doen, innerlijk huiswerk, maar ze gaan zoeken waar het licht is. Maar het antwoord is juist te vinden, En de andere kant, wat afgewezen is in het duister, daar zitten de antwoorden. En als je het duister letterlijk kunt omarmen, en wel te verstaan, ik zeg duidelijk, puur uit de onschuld, want uiteindelijk gebeurt het ook uit de onschuld. Een kind vraagt niet om misbrekt te worden, een kind vraagt niet om mishandeld te worden, een kind vraagt het absoluut niet bewust, maar toch, het is gebeurd. Het kind moet overleven, wijst zich af. Je hebt kinderen die vooral passief reageren. Anderen die mannelijk actief reageren. Ja, daarin kom je al in een dramadriehoek van dader en slachtoffer. Maar het innerlijke, dat is wel dezelfde innerlijke afgewezen pijn. En als ze dan gaat vechten, voegt ze geen energie aan toe. Dus je kunt nooit verbinding maken met wie je bent. En dat zie ik dus nu duidelijk in de maatschappij. Op sociale media zie je enerzijds de gevaccineerden, de ongevaccineerden, de chemtrails, de contrails, platte aarde, bolle aarde. Er wordt van alles uitgevonden om toch maar de mens tegen elkaar op te zetten in de strijd. Allemaal dual. En zolang je dual blijft denken... Om nu zelf eens dual te zijn. Als je dual denkt, dan ben je niet wakker. Kun je de dualiteit overstijgen? Dan word je bewust.

Ja, je hebt links en rechts, pro-Trump, anti-Trump. Een goeie quote van Ralph Waldo Emerson is van... Wie je bent, schreef het zo luid, ik versta niks van wat je zegt. Dus wat wil ik hiermee zeggen? Je kan nog goeie intenties hebben, je kan nog goeie info hebben, als je zijn toestand algemeen, en dat is positief, negatief, schaduw, licht, als die uitgeput is, als die verzuurd, als die schreeuwig is, als die verbitterd is, dan gaat je boodschap niet overkomen. Want de beste manier hoe je mensen inspireert is door je zijn toestand. dan kan je mensen inspireren. Ik wil niet zeggen van, oké, wees niet bewust, dat wel. Maar ik vraag me af, bepaalde mensen, als ze zo in hysterie of frustratie, bitterheid, angst leven, dat is niet een zijnstoestand dat, ondanks dat je mensen wil, ja, je zegt overtuigend is, aftijgen of info geven, dat gaat mensen niet overtuigen. En die info gaat nooit compenseren met het soort van innerlijke leegte, of gevoel, of problemen, of trauma, of spiritualiteit, als je bekijkt, non-dualiteit bekijkt, dat is vaak waar dat veel moeite mee hebben, van ja, maar ik wil eerst dat oplossen, waarom worden mensen niet wakker? Ik roep vaak mensen op, jij ook, we gaan straks misschien dieper ingaan wat jij allemaal geprobeerd hebt. van werk ook aan je zijnstoestand, je gemoedstoestand, je inspiratie, je zin in het leven. Want als je die zin, als je dat vlammertje hebt, en dan praat je over iets dat je weet, beheerst er, meer gecentreerd, ik kan je vertellen, het gaat beter overkomen.

Ja, en dan ga je automatisch ook luisteren. Je gaat ook luisteren naar jezelf. Je gaat dan in feite ook met tegenstellingen die in jezelf zitten, in contact mee komen. En dat maakt het juist interessant, Want een tegenstelling gaat de andere partij ook spiegelen. En je gaat het zien. Maar je gaat je niet verzetten. Ja, ze komen steeds op een hoger level. De dialectiek wordt dan veel beter. En het is dat dat mensen juist verbindt. Want als jij inderdaad je eigen tegenstellingen kunt vinden, en die tegenstellingen die jij vindt in jezelf, dan gaat de ander dat ook herkennen. dan heb je een basis om met elkaar te praten, waarin je elkaar gaat luisteren en ook gaat begrijpen. Ook al zijn uw gedachten totaal verschillend, maar je gaat iets gemeenschappelijks hebben gevonden. En dat is iets dat de weg opent om heel veel problematiek in onze maatschappij in feite op te lossen. Want als je dat kunt zien, waar je eindelijk met dezelfde pijn zit als een ander, en dat de ander op een andere manier reageert als gevolg van andere ervaringen en percepties, en je hebt jezelf daar ook op kunnen betrekken, dan ontstaat er eigenlijk begrip voor de ander. En als je begrip hebt voor de ander, is de strijd weg, is de polarisatie weg. Ik kom ook dikwijls veel mensen, zeker ook bollaarden, plataarden, dan ook inderdaad, zoals je zegt, anti-Trump en pro-Trump, die mensen kom ik ook tegen, En ik ga nooit tegen die mensen zeggen dat ik gelijk heb. Dat ga ik nooit zeggen, want dan ben je al aan het polariseren. Maar ik ga proberen te begrijpen en vragen waarom jij anders denkt. Wat is jouw beweegreden? En als je dan echt de moeite kunt doen om te luisteren, ook al zegt hij dan zijn verhaal, er zit altijd iets in dat klopt met jouw verhaal. En op die manier gaat het stilaan lukken om de dualiteit eruit te halen om eigenlijk de samenhang te kunnen zien. En zo heb ik eigenlijk al van veel mensen, die in eerste instantie mij niet wilden hebben, toch vrienden van kunnen maken. In feite in mijn leven, van mensen die vroeger mij haten, waar ik altijd ruzie en conflict mee heb, die mij eigenlijk vroeger ook nog gepest hebben, omdat ik ook in slachtofferrollen zat, heb ik nog vrienden kunnen maken. Dat is bewustzijn. En uit bewustzijn, dan gaat het niet om een gelijk of geen gelijk. In het bewustzijn is bewijs ook geen relevantie. Want een bewijs, dat is eigenlijk om je eigen gelijk dual te kunnen bevestigen. Maar van een bewijs, als je er dieper op in gaat, bestaat er natuurlijk ook exact een tegenovergesteld bewijs. En zo stopt het nooit niet. Dus als je dat allemaal niet meer nodig hebt, en je kunt gewoon zuiver praten, ja, dat bereikt je enorm enorm veel. Maar soms gebeurt het ook dat ik mensen aantrek waarbij ik direct voel dat het hier niet gaat. Dan is het belangrijk dat ik die mensen in hun waarde kan laten, dat ik er geen oordeel over spreek, maar dat ik daar wel een grens aan geef. Want ik moet natuurlijk ook al die rotzooi en beledigingen verwijten, dat heb ik ook niet nodig.

Misschien vooral leren, want ik ben ook met persoonlijke ontwikkeling begonnen als ik 24 jaar was, en misschien kan jij ook qua proces wat geven voor mensen dat we precies... de wijsheid op de berg aan het verkondigen zijn. Ik had overgewicht, ik was maagd, toen ik 24 was, enorm veel zelfhaat, wist niets over de wereld, heel slim, heel in mezelf getrokken. Misschien bepaalde, of dat je niet gelooft of niet, bepaalde autistische trekken. Dus mijn jaren dertig was gewoon drank, drugs, uitgaan, proberen vrouwen te versieren, maar mezelf niet kennen. Dan heb ik me gestort in positieve psychologie, spiritualiteit, gewoonten, et cetera. Ik ben er nog steeds mee bezig. Dat is ergens mijn weg geweest van, oké, hoe kan ik eigenlijk zelf controle, inzicht krijgen in mijn leven? Maar ik heb zelf, en ik ga het ook delen op mijn kanaal en ik doe het ook in mijn community, ik ben ergens dat pad dat ik weet van, ik ben nieuwsgierig jongetje, die gewoonte, die routine, die productiviteit, die spiritualiteit, die ademhalingsoefeningen. Ik heb dat langzaamaan zo verloren omdat mijn hele lichtje op de muur door de alternatieve media en alternatief nieuws bezeten was. En ik heb ergens mijn... mijn plezier, mijn goesting, mijn liergerigheid verloren. Want dat is niet altijd iets toevoegen. Soms is het weer iets oppikken van vroeger. En dat zou ik wel iedereen doen. Ik ben er toen al mee begonnen. Ik ben nooit te laat ermee beginnen, want ik ben ook een beetje benieuwd wat jouw wijsheid of ontwikkelingsreis geweest is. Maar je bent nooit te laat om goeie gewoontes te leren. Beter worden in communicatie, relatieadvisie, spiritualiteit, yoga, armen, waardoor het ook bij je past. Daar zit competentie, daar zit zelfvertrouwen, daar zit het gevoel van, hé, dit is goed voor mij, ik blijf het doen. Misschien laten andere mensen het herkennen, laat het weten in de comments. Ik heb het gevoel dat veel mensen de laatste vijf jaar te veel alternatieve media en wereldgebeurtenissen hun leven laten bepalen en dat ze minder krachtig, minder gezond, meer depressief geworden zijn. Dat is ook niet de bedoeling.

Zeker niet. Absoluut niet. Inderdaad, dat zijn individuele processen en iedereen heeft er zijn eigen tijd voor aangemeten.

Heb jij zo vanaf je dertig, veertig... Ik ben ook benieuwd, we gaan over de gemeenschapsgymnastiek ineens kunnen diep ingaan, maar je doet ook yoga, je hebt ook andere praktijken, boeken gelezen enzo. Wanneer is dat ontwaking of bewustzijnsproces bij jou begonnen en hoe is dat bij jou een beetje geëvolueerd?

Mooi uitgangspunt, want het is aan mijn eigen ervaringen dat ik natuurlijk het beste kan uitleggen. Ik ben nu bijna 62, Ik ben geboren met doodsangsten. Mijn moeder was een vluchteling die over een mijnveld was gelopen, van Oost-Berlijn naar West-Berlijn. Mijn moeder was bewust dat ze over een mijnveld liep, dus we kunnen wel denken dat ze doodsangsten had. Ik was de eerste die geboren was, negen maanden nadien. Dan ben ik ook door mijn vader fysiek mishandeld, dus dat heeft die doodsangsten erger gemaakt. Dus vanuit de Germaanse geneeskunde weten we dat doodzank slaat op de longen. Dus inderdaad, ik heb longkanker gehad als heel klein kind. Maar nog niet in de mate dat dat zo'n joekel van een tumor is, nee. Maar toch, er was al tumorvorming bezig en het trakte iedere keer opgelost. En de genezingsfase is dus een bloedige longontsteking. Ik had toen nog een dokter met een placebo-effect. Die zei tegen mij, want dat herinner ik mij nog, Danja, kom dan maar goed. Zet aan het genezen. Kom dan maar in orde. Dus ik spreek al van meer dan 55 jaar geleden. Dat is dus ook goed gekomen. Maar ik heb het wel verschillende keren gehad. Ik kon het continu mishandelen, dus dan komt die angst weer naar boven. Dus, wat is het gevolg ervan? En dat is interessant om dat een keer, voor alle kijkers, om dat een keer te kunnen voelen. Als je als klein jongetje, je weet nog geen 20 kilo, en je wordt bloedig mishandeld door je vader, dus dat is een fysieke mishandeling, dan wordt je mannelijkheid afgepakt. Snap je? Want ik had nog geen 20 kilo, mijn vader was 120. Dus mijn vader was een redelijk streus man. Als klein jongetje moet ik tegen mijn vader niet beginnen te vechten. Dat kan ik nu niet winnen. En weglopen gaat ook niet, want ik heb mijn papa nodig om te overleven. Dus wat kan ik... Wat schiet er nog over mij? Dat is op conflictsituaties op een vrouwelijke, passieve manier reageren om op deze wijze te kunnen overleven. En dat is, hoe moet ik het zeggen... Alles met de mantel er liever toe, denk ik. Als er iemand komt, rap achter de kast wegsteken. Allemaal deze zaken. Dus ja, dat kun je toch wel begrijpen. Dat je er natuurlijk heel snel in een slachtofferschap terechtkomt. En daarbij ook nog een keer het gegeven. De grootste mishandeling, dat was zelfs een bloedige mishandeling, waar mijn vader mijn voorste tanden heeft uitgeslagen. Dat was aan een zwembad. En dat had te maken met... Mijn zus had mijn broekje afgetrokken, dat maakte me dan kwaad. Zo'n kinderlijke zaken. Ik stap uit en mijn vader slaat me in elkaar en mijn moeder stond te roepen langs de andere kant van het zwembad. En dan natuurlijk het rationele. Die maakt er een verhaaltje over. En die zegt dan tegen mij heel mijn leven, tot mijn 35 jaar, mijn moeder kon mij niet helpen en mijn moeder was dit en mijn moeder was dat. Het was haar schuld niet en zo. Maar daarmee bleef ik op een zijspoor zitten en kon ik uit die slachtofferrol niet gaan.

Kan je een beetje illustreren, had je dan een laag zelfbeeld, had je dan relaties, was er een bepaald patroon in relaties of je carrière om een beetje te illustreren van tussen je kindertijden 35, welk gedrag of welke situaties zijn er zo?

Ik werd iedere keer gepest. Iedere keer trok ik mensen aan die mij dus ook oplichten. Trek ik narcisten aan. En als kind heb ik ook nog pedofielen aangetrokken, dus dat heb ik allemaal meegemaakt. En je reageert telkens vrouwelijk passief erop, dus je laagbeeld is helemaal naar beneden.

Als je dan de film in je hoofd zou kunnen zeggen, wat zei je dan na die gebeurtenissen, na die pedofilie of pesten of in het zak gezet? Je zei niet van, ik verdien het, of het moet mij weer gebeuren, of het is...

Het overkomt mij weer. Dat is het arme ik, dat is de slachtofferschot. Maar slachtofferschap, omdat ik altijd vooral passief reageer.

En had je dan ook, want dan had ik dat al om en door, iets van het zal altijd zo zijn, dat is nu eenmaal, het zal nooit beteren, en een soort van... Ja, inderdaad, deze zaken. Negatieve berusting in... En daarmee houd je het in stand.

Maar je kunt het niet oplossen. Op die manier. En dat is het probleem dat ik bij veel mensen zie, als mensen in de slachtofferschap zitten, dan blijven ze in de slachtofferschap, waardoor ze hun eigen pijn niet kunnen zien. Dan de andere kant, de daders, de zogezegde narcisten, die zien het ook niet, een eigen innelijke pijn, want het wordt ook weggeduwd. En bij mij, de ontbrekende sleutel, die eigenlijk mijn transformatieproces in gang heeft gezegd, dat is dus begrijpen dat ik eigenlijk letterlijk door mijn moeder in de steek ben gelaten, op het moment dat mijn vader mij in elkaar sloeg. Maar voor een klein kind, is de mama altijd de eerste bescherming. Dus mijn moeder was er niet op het moment dat mijn vader mij in elkaar sloeg. Dus wat betekent dat? Dat verhaaltje dat ik maak, mijn moeder kon mij niet helpen, dat zorgde ervoor dat ik de kern niet kon zien van de echte pijn. En in deze echte pijn, dat mijn moeder mij in de steek gelaten heeft, terwijl ik al zoveel als kind met mijn goede kwaliteiten, want alle kinderen hebben goede kwaliteiten, heb ik dan natuurlijk automatisch de ervaring, ik kan het niet. Het is mijn schuld. Ik heb het niet goed genoeg gedaan. En dan kun je ook zeggen, ja, ik verdien straffen en zo. Maar daarmee zie je de echte pijn niet. En als je in de steek bent gelaten door je moeder, dan ga je uiteindelijk jezelf ook in de steek laten om die existentiële pijn te kunnen wegduwen in het onderbewuste. En in het onderbewuste stuurt dan natuurlijk de trillingsfrequentie uit. Dan blijf je achtervolgen, maar je ziet het niet. Maar als je je existentieel volledig afwijst om in die situatie te kunnen overleven. Je gaat zeggen, dat doe je toch niet, maar toch doe je dat wel. In dit geval bij mijn vader. Er zijn ook mensen die dat hadden gezien. Ze hadden de politie gebeld. De politie kwam aan huis. Ik weet dat ik nog tegen de politie heb gezegd dat het mijn schuld was. En dat ik stuit geweest ben. Terwijl dat dan leugen was. Dus door mijzelf in een lage positie te brengen, en alles op mezelf de schuld te projecteren, met een negatief zelfbeeld, ja, dan vorm je je duistere kant. En als je dan ziet, andere mensen die het zelfs hebben meegemaakt, dan wil jij je profileren als de helper, maar die ander staat ook gewoon niet in verbinding, dus die wil niet eigenlijk geholpen worden door mij, maar die zegt, ja, doe maar, want ik kan je energie wel gebruiken, dus dan verlies ik weer mijn energie. En dat is letterlijk een fysieuze cirkel die naar beneden gaat. En op die manier duw je de diepe pijn altijd weg, maar je blijft continu met een innerlijke leegte, continu met een innerlijk gemis. Je probeert van buiten op te vullen, maar dat lukt dus niet. En dan lukt het niet om relaties aan te gaan. Op school tijdens mijn leerdienst op de werkvloer wordt je altijd gepest. En niet alleen gepest, je wordt ook in elkaar geslagen, want ik ken het al, niet anders dan dat. Ik kan niet zeggen, ik kom van heel ver, En ik kan ook begrijpen dat ik al die trauma's aan mezelf heb gegeven om juist mijn kracht naar boven te halen. Want dat is misschien ook belangrijk, niet alleen voor mij, maar voor iedereen eigenlijk. Als je trauma kunt zien, dat je in een situatie kunt belanden waar je eigenlijk niet bent, dan kun je aan de hand van die situatie jezelf beter definiëren wie je wel bent. Als jij jezelf in het duister kunt plaatsen door jezelf af te wijzen. Eén keer slachtofferschap, dan een keer daderschap om je energie die je verloren hebt weer te kunnen pakken. Dan krijg je al die innerlijke afwijzingen. Dan doe je letterlijk allemaal dingen die tegenoverstaan van wie je werkelijk bent. Dan ben je in staat om aan de hand, een soort medium kun je dat noemen, je te definiëren wat je wel bent dat het pijnloper hier kan oplichten. Dus, in feite, Existentieel, waar we vandaan komen, dat is een andere dimensie, bestaat er alleen maar licht en liefde. Er bestaat geen tegenovergestelde. Wat betekent dat voor de ziel, en ook voor de geest, dat je het niet kunt ervaren? Je weet dat je licht en liefde bent, maar je kunt het niet ervaren. Maar als jij nou verkiest om op aarde te gaan, waar er wel een duale wereld is, dan ben je in staat om het duister af te roepen. En precies aan de hand van het duister kun jij je licht laten schijnen. Maar als je tegen dat duister gaat vechten, dan voeg je er energie aan toe, maar schijnt je lichtje niet. Dus je bent je leefenergie kwijt. En dat is wat veel mensen dus missen, want die polarisatie zorgt ervoor, alles wat niet goed is, dat je mee in strijd moet gaan. Maar precies daardoor verlies je al je leefenergie, en ga je juist hetgeen dat je niet bent gaan versterken. Ik zit altijd te zeggen, stop met vechten, stop met weerstaan. Want het werkt gewoon niet. Als je kijkt naar de tijd van Jezus Christus waren er ook oorlogen. En Jezus Christus zei altijd, verzet je niet tegen het kwade. Maar zelfs tot de dag van vandaag zijn er nog altijd mensen die denken, door het kwade te bestrijden, dat ze het kwade kunnen overwinnen. Maar dat zal nooit kunnen. Want als kwaad probeert te bestrijden, dan ben je met het kwade bezig. Dan ben je niet met je licht bezig. En dat is waar mensen die in dat duale vasthangen niet realiseren, dat ze precies daardoor alles in stand houden. En dat is dus ook met uw gezondheid. We lopen nog altijd met het beeld dat het symptoom, de ziekte, het tegenovergestelde is van gezondheid. Dus dat is ook weer dual. En dat is de kracht van de Germaanse geneeskunde. De Germaanse geneeskunde zegt dat er niet iets bestaat dat kwaadaardig of goedaardig is. Nee, alle biologische processen zijn zinvol. Dus als het symptoom dat je lichaam creëert zinvol is, kun je dat eigenlijk zien als een onderdeel van de proces die leidt naar gezondheid. Dus die dualiteit is eruit. Dan pas ben je in staat om de samenhang te zien Doordat je bewustzijn kunt openen en inderdaad een heel stuk bewuster kunt worden, dat je lichaam met dat symptoom jou iets te vertalen heeft. En zo heb ik inderdaad, toen ik goed in de derg was, dus ook zo'n onverteerbare mentale brok niet kunnen benutten, heb ik een obstructie gehad in het ileum, met het gevolg dat ik een omgekeerde peristaltiek kreeg. Dus de voeding die ik had, keerde terug naar de maag. Dus ja, dan stonk ik nog van kilometers ver, dan werd ik natuurlijk nog veel meer gepest. En dan werd ik nog meer in elkaar geslagen. Mensen moesten van mij totaal niet weten, terwijl ik al mijn energie gaf aan de mensen om hun problemen op te lossen. Maar ik kreeg dus letterlijk stank voor dank het deksel op mijn neus. Maar ik ben beginnen begrijpen dat ik het mijzelf heb aangedaan, omdat ik het niet wist. En dat is weer die onschuld. Als mensen een keer zouden kunnen kijken, op een fotootje van een kindertijd, het kleine jongetje of het kleine meisje, om die onschuld in de ogen te kunnen zien, om daarmee wat meer zachtheid in een innerlijk dialoog naar zichzelf te kunnen brengen, ik denk dat er al heel veel zaken kunnen opgelost worden. Want mensen spreken ook altijd, ik moet dit doen, ik moet dat doen, en hoe moet ik dat doen? Dus de vraagstelling. En de vraagstelling komt natuurlijk ook weer uit het duale denken. dat is je overleving. Maar als je die vraag stelt, wat moet ik doen om iets op te lossen, dan stuur je wel de frequentie uit dat er iets mis is met jou. En het universum heeft zo de gewoonte om altijd ja te zeggen, die zegt dan ook ja, er is iets mis met jou. Daardoor kun je nooit het antwoord vinden, want het antwoord zit diep in het onbewustzijn en dat heeft te maken met innerlijke afwijzingen als gevolg van overlevingsprogramma's uit je kindertijd Want een kind moet bij de moeder kunnen zijn, het kind moet bij de groep kunnen zijn. Zoals in de natuur, een jong van een dier moet ook bij de groep zijn. Ben je gescheiden van de groep, dat zijn scheidingsconflicten, dat zijn de zwaarste trauma's voor een klein kind. Dus om bij de groep te kunnen zijn, gaat het kind zichzelf afwijzen om te kunnen overleven bij de groep.

Ja, een van de dingen is, en dat is natuurlijk een work in progress, waar we ook aan aan het werken trouwens, dat is leven vanuit het gebrek, leven vanuit het gemis, en dan probeer je dat gebrek vast te houden of in te vullen via iets extern dat dan dat gemis opvult, of tijdelijk opvult, en dan ben je er weer uit. Want ik had al heel veel energie om het in stand te houden, of het mag niet slechter worden. Terwijl je eigenlijk denkt, als ik dat heb, dan zal ik me beter voelen. Maar paradoxaal is het vaak, als ik me goed voel of oké of accepteer, dan doe ik betere dingen. Dan komen er betere dingen. Maar dat is zo moeilijk om uit te leggen. Net zoals je zei, er is een reden dat je graag iets wilt, omdat er een emotionele, psychologische of spirituele nood onder zit, dat je graag zou hebben. Alleen heb je nooit geleerd om het aan jezelf te geven of gewoon dat deel van jezelf te accepteren. Ik zeg niet dat je alles moet veranderen.

Absoluut.

En dat is zo moeilijk aan mensen, van ja, nee, dat moet in orde zijn, ik moet dat hebben, als ik dat vind, dan ben ik oké, dan ben ik goed. Want dat is een uitputtende en hopeloos iets. Want het universum zal zelfs, als je denkt van, als ik dat heb, dan heb ik het, dan zal er weer als paddenstoel iets anders komen, dat je denkt van, nu dat. Of ga je zo angstig zijn dat je het verliest, dat je ineens geniet van dat je het hebt?

Ja. Kijk, en hier zitten we precies bij het paradoxalen. Paradoxaal denken, dat is bewustzijn. En het leven, existentieel, dat heeft maar één polariteit. Dus je existentie, je zijnstoestand, dat bestaat er geen dualiteit op. Je weet wie je bent. Je kunt denken, je kunt voelen. Dus dat is existentie. En deze existentie, waar één polariteit is, kan dus geen tegenovergestelde. En precies op dat vlak is dat voor de ziel een soort vacuüm. En vacuüm, wat wil het zeggen? Als er maar één is en er bestaat geen tegenovergestelde, kun je niets ervaren. Je weet alles, maar je kunt het niet ervaren. En dat is het domein van paradoxen. Maar de overleving, het duale denken, dat is het domein van dualiteit die naar contradictie leidt. Een paradox is een schijnbare tegenstelling. En precies daar gaat het leven om. De belangrijkste paradox, en dat zie ik bij heel veel mensen, dat ze dat dus niet kunnen begrijpen, dat is, je hebt niemand nodig om te weten wie je bent, en zonder de ander ben je niks. En in de quantumphysica bijvoorbeeld, mijn vriend Brecht Arnard die spreekt er ook altijd over, die zegt altijd, het enige dat je ooit kan ervaren is jezelf. Dus dat zijn negen magische woorden. En dat is ook zo. Ik kan alleen maar mezelf ervaren en jij kunt ook alleen maar jezelf ervaren. Dus dat is de basis. En daarop zit die paradox. Je hebt niemand nodig om te weten wie je bent en zonder de ander ben je niks. En als je altijd in een duale overleving zit, kun je die paradox nooit begrijpen. En bovendien worden we als kind ook nog een keer opgevoed dat je eerst de ander moet helpen en dan jezelf. En met corona hebben we dus ook gehoord, je doet het voor een ander. En dat is zelfs enorm sinister, want dat zijn natuurlijk de overheden, en ook het WHO, die weten dat wij als mens inderdaad de graven hebben om mensen te helpen. En precies door te zeggen, je doet het voor een ander, zit er een enorme kwaadaardigheid om juist die graven volledig te kunnen ontkrachten. Want je kunt alleen maar een ander echt helpen, als je eerst jezelf hebt geholpen.

Ja, want dat is het impliciet een van, eigenlijk, je doet het voor een ander, wil eigenlijk zeggen van, je bent enkel een goed mens als je conformiteit aanhangt.

Ja, inderdaad. Maar in de biologie zit het anders in elkaar. Want ik heb bijvoorbeeld een lieve poes, en ik kan met mijn poes alles doen wat ik wil, maar ik moet wel zorgen dat ze haar eten heeft, want anders kan ik niet doen wat ik wil. Dus die poes, dat is het liefste beestje, maar die kiest wel voor zichzelf. Dus dat is ook een fantastische spiegel, in feite. In een paradox die zegt, je hebt niemand nodig om te weten wie je bent, en zonder de ander ben je niks, het eerste deel zegt duidelijk, je hebt niemand nodig om te weten wie je bent, dat impliceert, je hebt jezelf nodig om te weten wie je bent. En hier gebruik ik de metafoor van de gouden muntstuk. Dus Jezus Christus sprak ook altijd in metaforen, en die gebruikte ook deze metaforen. Een kind die geboren wordt, krijgt een gouden muntstuk. Dus goud heeft veel geld, is veel waardevol, Maar een baby heeft ook veel waarde. Dus die gouden muntje is bedoeld voor die baby en tijdens zijn leven gaat hij er twee van kunnen maken. Maar wat doet die baby als mama en papa niet blij zijn? Of hij heeft in de couveuse gelegen of er zijn andere zaken gebeurd. Die baby gaat altijd kiezen voor mama en papa. Die gaat altijd mama en papa gelijk geven en zichzelf de schuld. En als mama en papa niet gelukkig zijn, dan gaat die baby uiteindelijk die gouden munstuk afgeven aan mama en papa, die dan metaforisch de leefverzekering zijn van het kind. Natuur, moederdier, is altijd de eerste bescherming van het kind, dus de mama ook de eerste bescherming. Dus het kind weet dat, dus die gaat alles doen om mama blij te maken. En als die lukt, gaat die de gouden munstuk afgeven. Dus om die leefverzekering te verzelven, om daarmee zijn overleden te kunnen garanderen. Maar die gouden munstuk, heeft eigenlijk twee belangrijke aspecten. En dat is... Je hebt dus het vrouwelijke aspect, dat is de anima, dat is je intuïtie, het sensitieve, het voorgevoel, maar ook het creatieve vermogen. Dus in die Gouden Munster heb je je levensenergie en je creatieve vermogen. Dat is meer een vrouwelijk aspect. Maar het vrouwelijke geeft geen keuzemogelijkheid. Dat is mannelijk. Dus de vrijwil, dat ook je gebeurtenrecht is, dat is dus een universeel gebeurtenrecht, heb je dus ook nodig om je creatieve vermogen tot uitdrukking te brengen. Het is nu zo dat de vrijwil ook het organiserend vermogen heeft. Dus als je die gouden muster eerst aan jezelf geeft, dan kun je je creativiteit ontwikkelen, dus ook aan jezelf geven, En als je dat uit vol respect waarachtig, omdat je jezelf serieus neemt, aan jezelf geeft, dan gaat het universum dat energetisch ook aanvoelen, en dan gaat het universum niet anders kunnen dan het gelijkgestemde op je pad te zetten. Dus wat wil ik zeggen? Alles wat je aan jezelf geeft, om daarmee jezelf te leren kennen, daarmee krijg je verbinding met jezelf, dus geen innerlijke gemis, geen innerlijke leegte, maar een vredevol gevoel, waarmee je verbondigd raakt met de bron waar we allemaal vandaan komen, en daarin ga je het gelijke stem aantrekken. Dat zijn dus ook allemaal mensen die met dat proces bezig zijn. Het paradoxale denken, dus dat is het samenhangdenken, dat totaal anders is dan het duale denken, dat altijd naar strijd gaat, dat is het paradoxale. Alles wat je geeft aan jezelf zorgt ervoor dat je verbinding krijgt met jezelf, met de bron, maar dat zorgt ook ervoor dat je verbinding krijgt met de ander. Dus de gelijke stemden. Dus wat je aan jezelf geeft, geef je automatisch af aan de ander. Want we zijn allen één. Er is maar één. En dat ben jij. Dus wat je geeft aan de ander, geef je automatisch ook aan jezelf. En dat is precies de natuur dat van overvloed. Hoe meer dat je aan jezelf geeft, waardoor je dat aan de ander geeft, die geeft automatisch ook aan jezelf, dus de ander gaat op dezelfde manier reageren. komt de overvloed in staan en de energie gaat stromen. En dan ga je automatisch de ervaring hebben dat je nooit alleen bent. Maar in mijn geval, door die fysieke mishandelingen en mijn vrouwelijke reactie, het arme Danielke, het arme ik en de sukkelaar, kwam ik in de slachtofferrol terecht. En die slachtofferrol ga ik me dan profileren als zogezegd helper. Maar ja, ik sta niet in contact met mezelf, want die pijn is te heftig, die kan ik nog niet aan, dus die duw ik weg door mezelf af te wijzen en de stik te laten. Dan trek ik mensen aan die zich ook afwijzen en de stik laten. Die komen natuurlijk ook soortgelijke traumas tegen. Dan probeer ik deze mensen te helpen, maar deze mensen willen eigenlijk niet geholpen worden door mij. Die willen alleen mijn energie pakken, omdat zij altijd hun energie verliezen. En dan met corona wordt er gezegd, je doet het eerst voor een ander, maar dan zit je in die slachtofferrol, dan zit je in die drama, en dan ben je keer op keer je energie eraan kwijt en krijg je tekst op je neus. En uiteindelijk ga je dan ook beslissen, ik zie daar weer iemand die misschien kan helpen, maar niet meer op de manier waarop ik deze gedaan heb. Nu ga ik de ander afhankelijk maken.

De vergelijking die ik dan kan schetsen is van, stel je voor dat jij meer in je leven wil lachen en jij gaat een geforceerde lach gebruiken om andere mensen te laten lachen. Ah, dat gaat niet resoneren. Maar als jij echt gelukkig bent of voldaan bent en jij loopt met zo'n glimlach op je gezicht, dan zal je merken, ook al wil je dat niet, maar is dat leuk als dat gebeurt, dat andere mensen rondom jou beginnen te lachen, omdat jij gewoon een gelukzalige lach hebt. Ja, als jij per se dat doet van... Je leest ergens van... Als ik andere mensen laat lachen, dan ga ik zelf meer lachen. Probeer dat maar eens. Kijk maar eens hoe dat lukt. En als je manier van zijn, of in een moment zijn, dat het gewoon is van... Oké, ook die rust uitstraalt. Kijk eens hoe mensen dan reageren met glimlachen en rust.

Dan zag je dus ook iets heel moois, en dat heeft ook met de dramatrie ook te maken. Als jij probeert aandacht te krijgen door mensen naar een lach te brengen, Dat is juist de camouflage van je innerlijke pijn, van je eigen pijn niet te zien. En dan ga je dus deze sensatie om andere mensen... in de lach te brengen, gebruik dat als compensatie voor je innerlijke pijn.

Oh ja, maar dat ken ik zeker. Het soort van joker-archietype ben ik zeker geweest. Ik ben de rare jongen en ik doe de rare dingen en ik laat mensen lachen. Want op die manier blijf ik iemand raar dat niet bij de rest past, maar laat ik het als een masker gebruiken om validatie te krijgen, om een soort van leegheid of gemis of gemek...

Maar ik denk niet dat je je energie kan verliezen. Zie, dus... Ik heb heel veel energie verloren door letterlijk in de slachtofferrol te zitten, door een vooral ook passieve reactie. En je zegt nu zelf dat je veel energie hebt verloren om in feite de plezanten uit te hangen. En dat zijn allemaal ook overlevingsmechanismen. Maar uiteindelijk, het is allemaal van buitenaf. Je blijft lopen met een innerlijk gemist. Je blijft lopen met een innerlijke leegte en een innerlijke pijn die nooit niet kan ingevuld worden. En dat kan alleen maar ingevuld worden als je jezelf kunt in staat stalen om te kijken wat er werkelijk is gebeurd. En wat er werkelijk is gebeurd, kun je met het rationeel niet bevatten, omdat enerzijds het rationeel is een korte termijn gehuur, dus dat wil zeggen, de echte trauma's in het prillen van je bestaan. Als je een baby bent, dan zit je vooral in theta hersengolven. Die nemen het alleen maar op, maar die begrijpt niet wat er is gebeurd. Je mist abstractie.

Ja, je interpreteert de wereld niet intellectueel. Je hebt een soort van oceanisch bewustzijn, noemen ze het. Je hebt een sensorisch bewustzijn, waarbij je dingen interpreteert, maar je hebt niet van,

oh ja, hier is projectie, of hier is simula...

Ik bedoel, rationeel begrijp je op dat moment de wereld nog niet.

En nu geef je zelf het antwoord erop? Als je in deze periode het rationeel niet kunt begrijpen, terwijl deze pijn- en tongbewustte wordt opgeslagen, Hoe ga jij het dan rationeel oplossen? Je kunt het niet rationeel oplossen. Je kunt het alleen maar gevoelsmatig oplossen door jezelf in het toestand te brengen om te leren voelen wat er werkelijk is gebeurd. En dat is eigenlijk geen opdracht en je hoeft daarvoor eigenlijk niks te doen. Het gaat er eigenlijk om, als je het kunt voelen, kun je het dan een keer benoemen. En precies door te benoemen kun je het ook bestandsrecht geven. In feite is het dan opgelost. Of gewoon, als je in eerlijkheid met andere mensen die ook met dat proces bezig zijn, er gewoon over kunt praten, is dat ook al een vorm van oplossing. En zo heb ik mijn groeiproces stap voor stap verder gezet door het inzicht dat ik eigenlijk mezelf wat meer mocht liefhebben. Dat ik mezelf wat meer mocht opwaarderen, respecteren, maar ik miste nog die mannelijke energie daarvoor. Want mijn mannelijkheid was letterlijk afgepakt. De natuur heeft aan het mannelijke een functie gegeven, maar we geven ook aan het vrouwelijke een functie. De functie aan het mannelijke is, dat is letterlijk concentratie en focus om aanwezig te kunnen zijn bij het vrouwelijke. We zien dat ook in de seks. In de dierwild, het sterke dier, bijvoorbeeld de leeuw met die mannen op zijn hoofd, die ligt er de hele dag niks te doen, maar hij doet wel iets. Hij is continu gefocust op de omgeving om het gevaar te spotten, om het af te wenden, om de vrouwtjes te beschermen. Dus die is aanwezig bij de vrouwtjes. Maar in de psyche kan je dus met je aandacht ook naar het vrouwelijke gaan. Maar als je in de overlevingsstrijd zit, kun je niet naar het gevoel gaan, want de overleving is wel duaal. Ik gebruik daarvoor de metafoor van een auto. Als je ergens naartoe wilt rijden, met de auto, dan heb je duale denken nodig om veilig op bestemming te komen. Maar, als je op de bestemming bent gekomen, dan trek je de sleutel uit het contact, sluit de auto, dan kom je tot ontdekking, ah, die auto is mooi opzij geparkeerd, die laat je met rust en hij gaat niet weglopen. Dat is een metafoor die je kan gebruiken voor mensen die zo internationaal blijven hangen, om dat rationeel even opzij te kunnen zetten om die tweede mannelijke kwaliteit van focus en concentratie te oefenen. Het is precies in die focus en concentratie dat je aanwezig kunt worden in jezelf. En zoals bij de Germaanse geneeskunde heb je een triniteit naar existentie toe. Dat is de geest die niet taalsbaar is. Het lichaam is wel taalsbaar, maar de verbindende schakel is het zenuwstelsel. Maar je hebt nog een andere triniteit, je hebt dus het denken en je hebt het voelen. De verbindende schakel is de ademhaling. Dus als jij in staat bent dan toch heel die belasting, heel die jeugd, al die pijn, dat overleven, dat rationeel denken, wat je altijd mee in de strijd komt, om toch maar even opzij te zetten, dan kun je misschien je blik richten op een bepaald punt, en je gaat dan die blik zo naar je neus, een denkbeeldig lijn naar je neus, dan kun je ontdekken dat op dat moment dat je vrij wil, dat ook mannelijk is, om dat te gebruiken. Wacht een keer, die punt, mijn neus. Ah, ik ga nu een keer echt kiezen om de weg van de ademhaling te volgen. Dus dan voel je door die lucht naar binnen stromen, de neusholter, de nazenvaring, de orenvaring, zelfs de keel, luchtpijp, bronkje, de longen. En dan kun je inderdaad in één keer voelen, dat is wel interessant om dan een keer naar binnen te gaan, om te kijken, hé, ja, aanzullen op die lucht. En dan zie je in één keer iets zijn, daar zit iets tussen, dat middenrib. Als je echt in de overleving zit, dan is je buikademaling een beetje weg. Dus dat middenrib, dat is een spier, dat werkt zo goed niet meer. Dan voel je dat de lucht daar tegen botst. Dan ben je in staat in die focus, in die concentratie... Ah, ik ga mijn vingers in elkaar en die leg ik op de navel. En iedere keer als ik kinnaden die weg volgen, dan ga ik ook met mijn handen proberen mijn buik open te trekken dat dat middenrib naar beneden kan. En dan kom je tot de ontdekking dat je met de vrijwillig nog dingen kunt doen.

Ja, trouwens, dit is heel toevallig, heel binnenkort komt dat ook, want in mijn bewuste bondgenotengemeenschap zitten er ook workshops en cursussen van mij. Je gaat 38 ademhalingsoefeningen hebben, uitgeschreven en met audiomeditaties. En de naam die ik geef aan mijn boek is de ademapotheek.

Omdat het ook een fantastisch medicijn is

dat zowel bewust als onbewust is. Je kan het gebruiken om los te laten, je kan zuchten, je kan vitaliseren, je kan energie krijgen, je kan meer ontspannen, je kan voorbereiden op de dag, voorbereiden op slaap, je kan alles. Doe me denken van waar attention goes, energy flows, waar aandacht zich op richt, gaat de energie naartoe. Dus voor mensen die soms te veel in hun hoofd zitten en een container willen ontwikkelen of meer hun vrije willen gebruiken om hun gevoelstoestand, hun lichaamstoestand te kunnen beïnvloeden, vind ik adem wel een hele goeie prana in de yogatraditie.

Dat is de verbindende schakel. Dus ademhaling is de verbindende schakel tussen het traditioneel denken dat mannelijk is en het voelen dat vrouwelijk is. En zo komen we aan die triniteit. Dus net in de Germaanse geneeskunde, om de biologie, hoe het lichaam reageert op zaken uit de geest, dat is via het zenuwstelsel. En precies ook met de ademhalen kun je ook het zenuwstelsel ontspannen. Dat is de nervus vagus. En daarin kun je weer je vrijwillen gebruiken. Want als je dan uitademt en je ontspant, dan ben je zelfs in staat in die focus, in die aanwezigheid in jezelf. Je kunt die ontspanning van de ademhalen een keer laten opstromen naar je been. Je kunt het ook laten opstromen bijvoorbeeld naar je lever, of naar de darmen, of de alvleesklier, het maakt niet uit. Ook naar je schoudergebied. En je hebt het dan niet door. En dat is wat het magische is. Als jij door die focus, dat mannelijk is, concentratie en met die ademhaling, begint te voelen, dan ben je in staat om het denken ook naar het hier en nu te brengen, waar dat die wonderbus er continu in zit. En uw gevoel is dat de meeste bevindingen...

Ik moet op een bepaalde manier denken om mij veilig te voelen of oké bij mijzelf te zijn. Ik heb nu een soort container ontwikkeld waarbij hoe ik nu voel of hoe ik bij me ben oké is. En ik voel me veilig bij mezelf, in mezelf. Dat heel moeilijk is via die onrustige denkenergie om allerlei energie te steken met die voorwaarden, want er zijn heel vaak voorwaarden aan verbonden.

Ja, maar dan ontneemt je vrije wil. Alle voorwaarden ontneem je vrijwillig. Dat is een valkuil die ik ook bij veel therapeuten merk. Ik weet dat therapeuten het wel met de beste intentie doen, maar als ze tegen iemand zeggen hoe ze het moeten doen, dan hebben ze bij die iemand de vrijwillig afgenomen. Je kunt het alleen maar als een suggestie aanrijken. En als de mens zelf dan in een stadium komt, echt in de rust, dan kan hij kiezen om te doen wat je hebt gezegd. Maar als therapeut kun je niet zeggen wat dat ander moet doen. Dat recht heb je zelfs niet. Dat is dus een individuele keuze. Dat is het groeiproces van het individu. En je hebt het recht niet om dat te versnalen of te vertragen. Dat is dus een individuele aangelegenheid. En dat is wat zo interessant is. Want dat is eigenlijk een ethische kwestie. Als je volgens deze ethische kwestie gaat handelen met de mensen, en het universum voelt dat, dan gaat het universum ook ethisch handelen met jou. Want wat je uitstuurt, dat krijg je altijd terug. Dus veel therapeuten komen soms nog in een val terecht dat ze echt iemand proberen te overtuigen en dat is een gevolg van iets dat ze in zichzelf nog niet echt goed gezien hebben. Het gaat niet om over hun oordeel, want als je een oordeel uitspreekt zit je weer in een duale, maar het gaat om de samenhang te kunnen zien. Want dat geldt dus ook voor mij. Mijn belangrijkste groeiproces, om op dat hoge niveau te komen, is dankzij de spiegel van mijn klanten. En als je dat eerlijk op jezelf kunt betrekken, dat je zelf weet op welk niveau van bewustzijn je bent, en je gaat niet polariseren, ook al heb je een klant die totaal tegenovergesteld denkt als jij, toch kun je er nog altijd iets van leren. En als je dat kunt aanvaren, en je ademt rustig, en je betrekt op jezelf het onschuld, dan wordt je bewust. En dan leer je ook je duister kennen, en hoe beter je je duister kent, hoe beter je kunt omgaan met de duister van een ander. Dus het oordeel verdwijnt, en als je ook kunt omgaan met de duister van een ander, dan ga je je ook niet meer aangevallen voelen, Dus dan heb je dat spel van uitdaging en uitgedaagde niet meer nodig, want je gaat op de uitdaging niet meer in. Dan heb je ook geen conflict meer. Wat ik nu zeg, dat is een heel groot proces. En als ik naar de maatschappij kijk, ja, daar staan heel veel mensen nog heel ver van af. Maar niet tegenstaande kunnen we het nu al een keer benoemen, want zo werkt nu eenmaal energie. Dat is een grof aspect. Dat is de geest en het lichaam. is de densiteit, dat is een beetje het vertraging van die golf, wat door de materie kan ontstaan. Dat zijn energiepakketjes. De golf heeft de materie niet nodig, maar de materie heeft wel de golf nodig. Dus je lichaam gaat altijd instructies van je geest ophoren. Maar als jij niet weet waar in je onbewuste geest nog actief is, dan krijg je allerhande symptomen. En dan ga je dat bestrijden. Je bestrijdt alleen maar jezelf.

Dit zijn ook dingen, blijf maar herhalen wat nu oprecht spreken is. Communiceer vanuit jezelf of wat nu manifesteren is. Dat is een nieuwe toekomst voor jezelf zien en in dat potentieel stappen. Of het kan ook een nieuwe Germaanse geneeskunde zijn. Er zijn genoeg tools, mensen, dat je voelt van oké, ik ben een beter, gezonder, sterker persoon. Dat is ook wat ik doe met mijn bewuste bondgenoten. Dus wil je eens een kijkje nemen, zou ik zeker aanraden om iets aan te sluiten. Iedereen leren kennen, je kan ook mensen daar in de buurt vinden. Daniel gaat twee uur sowieso een workshop geven. We gaan niet super diep ingaan op de Germaanse geneeskunde. Een aantal t-shirtjes voor mensen die al genoeg weten, kunnen zeker hun zin krijgen in de workshop, waar ze specifieke vragen beantwoorden of mensen die al bekend zijn. Of mensen die al van gehoord hebben, maar eigenlijk de basisprincipes een beetje willen, kunnen ook wel op de workshop komen. Maar ik zal ook eens beginnen, maar ik vind het ook belangrijk dat ik... Ik zal eens zeggen een aantal bedenkingen die ik heb bij de nieuwe Germaanse geneeskunde en wat jij ervan denkt. Voor mij is het, want ik vind het zeker nuttig, ik vind vooral het soort van de oosterse kijk, dit is wel westers, maar oosterse kijk van oké, hoe kan die ziekte een inzicht zijn? Dat ik zie van waar komt het vandaan? Wat speelt er? En dat ik het kan zien als een soort van levensles in plaats van een hulploos slachtoffer van een symptoom, het gebeurt mij. Het probleem dat ik heb met de Germaanse neeskunde... En corrigeer me, hoor. Ik stel het ook aan jou, omdat ik weet dat jij een bredere kijk hebt. Voor mij is het soms te rationeel, structureel en dogmatisch met soort van diafragma's links-rechts. Dus dan is het dat en dat is de lengte van de periode. En ik ken genoeg van... chakra's van ontwikkelingspsychologie, van Jung, van hoe belangrijk voeding is. Er zijn voor mij zoveel facetten die belangrijk zijn, sociaal, biologisch, spiritueel, dat ik soms bij regelmans geneeskunde denk van oké, dat is gewoon diagraantje met pijlen, nee ja, nee ja, dat is het. voor mij de complexiteit van het leven en de levensstijl en de context, dat woord lijkt me soms, want jij kan corrigeren of zeggen van daar ga ik je mee en niet mee, dat lijkt me soms te structureel en te dogmatisch. En dan denk ik dat jij er soms iets anders in staat, want je doet ook yoga, je zal waarschijnlijk ook wel kijken naar voeding, naar allerlei soorten dingen. Dat heb ik soms iets van dat Germaanse geneeskunde, dat er weer de val is van nu heb ik een one-size-fits-all-oplossing, zo is het, hier is je diagram, voilà, dat is het dan. En dat... Die vraag heb ik soms bij de nieuwe grap.

Dat is ook menselijk en dat merk ik ook op sociale media, hoe mensen mij antwoorden. Ja, ja... Ik weet nu het conflict, maar hoe los ik het op? En ik moet ook zeggen, het werk van dokter Hamer is in feite nooit niet afgewerkt. Want dokter Hamer is ook op de vlucht gekomen, heeft zijn werk niet kunnen afmaken. Dus in de psychologie, achter het conflict, heeft hij eigenlijk niet veel meer kunnen doen. Het enige dat hij nog op het einde van zijn leven heeft kunnen doen, dat zijn die constellaties. Omdat hij ook in het gevangenis heeft gezeten met allemaal mensen met psychose en allerlei van deze toestanden, heeft hij ook nog het een en ander kunnen ontdekken hoe dat werkt. Dus ik begrijp het. De germaanse geneeskunde is om te beginnen, is geen geneeskunde. Het is een soort kompas die je zegt in welk stadium je staat. Maar het zegt niet wat je moet doen om het op te lossen. En daarin hoor ik ook bij veel mensen dat er een vergissing zit, omdat ze op die Germaanse geneeskunde dan een verwachting projecteren die dan natuurlijk niet ingevuld raakt.

Ik zeg het zelf, omdat jij mij dan kan corrigeren. De nieuwe Germaanse geneeskunde, Dr. Hamer, is degene dat er grotendeels mee begonnen is en het verspreid heeft. Is er een bepaald conflict? Door dat conflict ontstaat er een conflictactieve fase. En dan om een duur mond dat uit in een herstelfase. En ja, als je het simplistisch bekijkt, is het dan van, oké, hoe lang zit je aan een conflictfase of herstelfase, dan is er iets gebeurd, wat is er gebeurd, nu weten we het. En dat je dan bekijkt van, welk soort conflict was er, en dat je linkerkant en rechterkant bekijkt, en voilà, dat is het dan. Want dat is heel simplistisch en beperkt dat ik het nu uitleg. Maar zo komt het gewoon soms over van, hoe lang is het, linker-rechterkant, Zo'n conflict, oké, dat is het, voilà. En dan denk ik soms van sociaal, levensstijl, meer inzicht, jonge Jans, de schaduw. Die aspecten mis ik soms in die holistische kijk.

Maar toch, als je kijkt, jonge Jans... Ja... Ja, jong... Die heeft zelf in psychose gezeten. Die heeft het ook letterlijk ervaren. Jong was dus ook bezig met anima en animus. En dokter Hamer heeft dat dus ook gevonden in de hersenschors, in de temporale kwaben. De vrouwelijke conflicten zitten juist in het rationele deel, terwijl de... Ja, de vrouwelijke conflicten zitten in het rationele, en de manelijke conflicten zitten juist in het sensitieve. Dus het zijn allemaal verschillende kruisen. Dus Jung was vooral bezig met de psyche. Als je kijkt naar klassici, heel erg lekker Hippocrates, Plotinus, Plato, Die waren dus ook bezig met het psychisch, ook met de neurologie. En dokter Hamer heeft het allemaal biologisch kunnen verklaren. Dus dat is een samengang.

Maar ik had je heel even onderbroken, misschien kunnen we er verder op ingaan, want je maakt een goed punt, maar ik wou heel even gewoon tonen van wat de basisaannames zijn. Je was even bezig over het feit dat dokter Hamer niet zijn onderzoek kon afwerken. Hij heeft misschien wel kunnen kijken naar de origine of waar komt het vandaan, maar jij leek me toch te zeggen dat er wel aspecten zijn die nog gaten zijn of interessant zijn om aan te vullen.

Dat is vooral om een conflict bestaansrecht te kunnen geven. Bestaansrecht kunnen geven, wat betekent dat? Dat je innerlijke weerstand verdwenen is. Maar een innerlijke weerstand kan alleen maar verdwijnen als je het ziet en dat je het kunt omarmen. En daarvoor hoef je eigenlijk niet veel te doen. Want het is precies door het duale dat we dus oplossingen verwachten, zo in de vorm een pilletje voor elke kwaal. Maar zo werkt het echt niet. En dat is ook niet wat een jong heeft willen zeggen, dat is niet wat dokter Haan heeft willen zeggen, en ook die oudheden niet. Nee, de samenhang is letterlijk de voeding, levensstijl, Dat is correlatie met alle zaken. De impact, hoe je reageert, dat kunnen zaken verergeren, maar kan je zaken juist oplossen. En dat is dus een moeilijkheid. Als je in het duale blijft hangen, dan krijg je er geen vat op. Je gaat het pas gevoelsmatig kunnen begrijpen. Want er is natuurlijk een verschil tussen traditionele begrijpen maar uiteindelijk gevoelsmatig kunnen begrijpen, waardoor het rationele daar een andere betekenis aan kan geven. En dat is als je inderdaad het duale kunt overstijgen. En dat heeft Jung benoemd. Het gaat er niet om dat we iets een betekenis geven, want daarmee kom je in de polarisatie terecht. Dr. Hamer heeft niks van polariserende uitspraken. Allee, polariserende in de zin van medische wetenschap, dat is natuurlijk een ander verhaal, maar met betrekking tot de symptomen heeft Dr. Hamer gezegd, die symptomen zijn niet slecht of die zijn niet goed, die zijn zenval. En dat is precies wat Jung ook eigenlijk ontdekt heeft. Er is altijd een zen, maar die zen kun je alleen maar begrijpen als je stopt met dual te denken. Als je denkt, het symptoom moet opgelost worden, want dat is wat je daar juist ook hebt gezegd, of je denkt, ik moet iets doen, dan vertrek je weer vanuit het punt dat er iets mis is met jou. Dat is een valkuil.

Ja, en jij zei ook van, De Germaanse geneeskunde is niet een ziektemodel of een geneesmodel. Is het vooral in de eerste plek een analysemodel en dat je inzicht krijgt, maar dat er dan verschillende manieren zijn om met dat inzicht te werken en dat jij misschien nog dieper gaat, terwijl andere mensen enkel de stempel opmaken?

Ja, ik heb vandaag ook twee consulten gedaan. En dat is... Hier komt het weer. Dat is dus weer het luisterend oor en de dialoog. dat in onze maatschappij bijna niet meer te vinden is. En daardoor kun je natuurlijk het compas ook niet begrijpen, want je blijft in de conflict, je blijft in nieuwe traumas hangen. Het eindigt niet. En het gaat erom om dat ik kan luisteren. Om de geschiedenis van de mens te leren kennen. Dan stel ik vragen over de kindertijd, eventueel over relaties, van alles en nog wat. En dan kun je ook een vraag stellen over voeding en levensstijl.

Maar uiteindelijk, Dus de nieuwe Germaanse kunde is eigenlijk geen eindpunt, maar een beginpunt?

Het is een beginpunt. Het is een beginpunt. Want het is dankzij de Germaanse dat je kunt stoppen met het duale gedachtegoed om naar een hoger level te gaan, waar de strijd verdwijnt. Precies, dat is wat paradoxaal werkt. Als je niet meer naar de oplossing moet kijken, dan verschijnt de oplossing. Als je blijft bezig bent om toch iets te vinden, dan vind je het niet. En hierin heb je ook existentieel, dus dat is het paradoxale. En hoe meer je dat doet, hoe moeilijker dat je het maakt. Hoe minder je dat doet, hoe makkelijker dat wordt. En dat wil Dr. Hamer ook aantonen met de pijn. Inderdaad, heel veel genezingsprocessen gaan gepaard met heel veel pijn. Maar in het duale wil je die pijn dus niet voelen. Dus je gaat de pijn proberen te bestrijden. En dat werkt dus ook paradoxaal. Hoe meer je de pijn gaat bestrijden, dan wordt dat een diabolisch lijden die niet eindigt. Als je niet meer gaat strijden door de pijn, en je gaat de keuze maken om alle aspecten van de pijn te voelen, tot op alle details na, je kiest er bewust voor, dan merk je, dat werkt ook paradoxaal, dat de hersenen in een keer een durfine schaal aanmaken, waardoor de pijn begint af te nemen. En precies Zo stimuleer je het genezingsproces en daardoor krijg je juist een spirituele groei. Dus weer het duale denken die altijd in de weg zit. Het duale denken vanuit het rationeel die niet kan begrijpen wat alleen het diepe voel en het onbewuste kan bevatten. Want dan ben je vergeten op rationeel niveau. En daarin worden we heel ons leven, vanuit de kindertijd, automatueel opgevoed. En daarin worden we nog een keer opgevoed, je moet eerst de anderen helpen en dan jezelf.

Ja, want dit is soms ook iets dat ik mis in de nieuwe Germanische geneeskunde. Het is niet wat met je gebeurt, het is hoe je interpreteert wat met je gebeurt. En mensen kunnen tweezelfde gebeurtenissen op twee verschillende manieren interpreteren. Net zoals iemand die zei van mijn pa is alcoholiker en de ene is geen alcoholiker en de ander is wel alcoholiker en je stelt hen de vraag van waarom ben je alcoholiker geworden en ze geven allebei hetzelfde antwoord. Heb je mijn pa niet gezien?

Ja, inderdaad, inderdaad, inderdaad.

Dus dat is soms wel iets van hoe je reageert met omstandigheden in plaats van omstandigheden die je definiëren. Dat is soms iets dat ook wel belangrijk zijn. Hoe je daarmee omgegaan bent op lichaamsgevoels, cognitief niveau.

Maar dat is dus ook uw perceptie. En deze perceptie heeft effect op uw genezingsproces. Of ook op uw conflictactieve fase.

Ja, want ik hoor soms van, oké, je pakt hier, ik praat er met je over, onverbloemd, dat je met een meetlat kijkt. Oké, dat was een territoriumconflict. Oké, de linkerkant, dat is daar. Hoe lang geleden is dat? Oké, meetlat, zes maanden. Oké, jij gaat zes maanden herstellen. Voilà, dat is het. Oké, volgende. Dat denk ik van, ja.

Dat is het niet.

Dat is het toch niet? En het is toch ook van hoe je ermee omgaat, dat soms meer stress kan geven, of dat meer los kan laten, dat dan toch afhankelijk is.

Zie, de vraagstelling komt naar boven. En dat is precies... Je hoeft geen vragen erover te stellen. Het is precies zo, de vraagstelling, dat je in het traditioneel blijft hangen. Het gaat erom om te kunnen voelen. Inderdaad, Dr. Hamer was dus in staat om de duur van het conflict aan de hand van de Hamerse hart exact te bepalen, waardoor hij ook wist hoe lang de genezing ging duren. Dat is iets dat ik niet kan, want ik ben geen arts. Ik kan die hersenscans niet lezen. Dat is mijn discipline niet. Dus dokter Hamer heeft dat gekunnen. Maar uiteindelijk, al die medische diagnoses, Die zijn handig om te weten hoe ver je staat, in welk proces je staat. Dan kun je weten aan de diagnose. Maar je mag niet laten intimideren, want dan kom je weer in de overlevingsfase terecht. En als je in de overlevingsfase terechtkomt, komen er natuurlijk nieuwe schokken. Het oude is niet opgelost, dus dat komt erbij. Het wordt alleen maar erger.

Ja, want als je dan een territorieconflict hebt en dan zie je dat je kanker hebt, dan heb je een overlevingsconflict. Omdat je denkt dat je gaat sterven daaraan, dan blijft die courantsel maar duren, eigenlijk.

En dat is wat Dr. Hamer ons ook zoveel heeft gewaarschuwd. Dat zijn dus de visuele cirkels die ontstaan door nieuwe angsten die opkomen. En daardoor onderbreekt je het genezingsproces. Dus ja, dan wordt hetgeen wat we gemaakt zitten aan vertellen juist heel verwarrend.

is een van de meest essentiële, ik bedoel, dat speelt bij mij ook wel mee, een van de meest essentiële angsten is de angst voor de dood. En ik denk dat dat ook belangrijk is om mee te werken.

Maar als ik nu tegen jou zeg, we kennen het verschijnsel van spontane remissie. Dus dat het plotseling het lichaam, hoe ziek dat het ook is, zelfs mensen met zogezegde uitgezaaide kanker, van de ene dag naar de andere dag plotseling kunnen genezen, dat is spontane remissie. En dat is dus het paradoxaal van existentie leren voelen. Want daar liggen de oplossingen. Zoals jij nu zegt, de angst voor de dood. Je hebt bijvoorbeeld een longkanker, want dat heeft met doodsangst te maken. En je kunt in deze fase de dood omarmen door te zeggen, ik ga me voorbereiden op de dood. Dan verdwijnt de angst voor de dood. Precies dan ga je genezen. Zolang dat je dat niet kunt, en die angst blijft actief, Ja, dan gaat de kanker zich volledig rondzetten in je longen en ga je daaraan overlijden. En die angst voor de dood heeft te maken met duale denken. Want als je existentieel gaat voelen, dan weet je dat de dood niet bestaat. Het is gewoon het in- en uitademen. Dan ga je zelfs ontdekken dat de dood een even groot geschenk is als de geboorte. Dan verdwijnt de angst allemaal. Dan krijg je een rust in je systeem en precies in die rust kan je lichaam plotseling genezen. Dat geldt ook voor alle andere aandoeningen en zoals ik net heb gezegd van de pijn, de pijn om de ogen zien en er doorheen gaan. En andere conflicten zoals je zegt, de doodshangst, er doorheen gaan of eigenwaarde inbreuken op het motorisch bewegingsapparaat. Ga door je eigen waarden in druk heen. Voel dat je je hebt afgewezen. Voel dat het uit onschuld is. Voel dat je een keer onvoorwaardelijk lief mag zijn aan jezelf. Omdat je afwijst ben je niet onvoorwaardelijk lief naar jezelf. Probeer dat te voelen. Probeer mededogen te worden. Zie uw geschiedenis van uw leven. Dan begrijp je waarom je al die trauma's, het patroon, die rode draad door je leven, waarom dat u heeft blijven achtervolgen. Als je dat allemaal kunt zien, dan gaat ook die angst verdwijnen. Dan kun je plotseling voelen dat het creatieve van het vrouwelijke aspect naar boven kan komen. Je gaat met je geest dan beschermen en je gaat je eigenlijk grenzen aangeven waardoor je je onafhankelijk maakt van wat een ander denkt of zegt over jou. En als je onafhankelijk bent van wat een ander denkt of zegt, of je bent onafhankelijk van medische diagnoses, dan kun je de diagnoses gebruiken als het kompas om te weten waar je staat, maar je laat je niet meer intimideren. Dat zijn dus de voorwaarden om te kunnen genezen. Maar precies het rationele denken, de hoe-vragen, ik moet dit doen, en dan komt natuurlijk ook de strijd naar de Germaanse geneeskunde. Ja, daar ben ik eigenlijk niet veel mee. Dat kan ik natuurlijk wel begrijpen, maar dat komt allemaal uit het duale gedachtegoed. En zo zijn we opgevoed. En zolang we in de dualiteit blijven hangen, kunnen we de samenhang niet zien. Want in de dualiteit, je spreekt bijvoorbeeld over een doodsangst, bijvoorbeeld een longkanker, dan zit je met de neus op die longkanker, maar dan zie je de rest niet. Maar als je de dualiteit kunt overstijgen, en je gaat meer naar de samenhang, dan ga je je een beetje op afstand zetten van je eigen symptoom. En als je zo'n beetje op afstand staat van je eigen symptoom, dan ga je in een keer zien, ah ja, het zijn de voeding, de levensstijl, de emotionele geladenheid hier, familiepatronen, maatschappelijke conditionering. Dan zie je in een keer, ah maar het is daarom dat mijn lichaam dat symptoom heeft gecreëerd. Dan krijg je een spirituele groei in je bewustzijn. En als die spirituele groei in je bewustzijn zich verder kan zetten, dan ben je in staat om je geest dus te verrijken met kennis en wijsheid, waardoor je juist ongevoelig wordt voor nieuwe trauma's. Dus dan ga je nog schokken meemaken, maar je geeft er geen betekenis meer aan, want het traakt je niet meer. Dan word je ook niet meer ziek. En dat is het punt dat ik nu stelkens aan echt begin te bereiken. Want ik zei echt, Ik heb van de week verschillende blogs geschreven op sociale media, bijvoorbeeld bij de griep. Ja, ik spreek nog over de griep, ik weet de causaliteit, ik weet hoe het lichaam reageert. Maar zelf weet ik eigenlijk niet meer goed wat griep werkelijk is. Omdat het al zo lang geleden is dat ik dat nog heb gehad. Dan ben ik eigenlijk vergeten wat griep eigenlijk is. En ik ben al jaren, ik ben al 30 jaar medicijnvrij. Ik heb ze niet nodig. Ik heb energie. Ik geef inderdaad uitdrukking van wie ik ben. En het is ook zo, ik blijf nog altijd verder studeren. Maar ik verrijker mijn geest mee. En alles nieuwe dingen wat ik bestudeer, dat probeer ik in te voelen. En dat is weer dus die aanwezigheid in je zaal. Want als je alleen in het traditionele blijft hangen, dan kun je tien boeken van buiten leren. Maar als dat niet geïntegreerd is in het gevoel, blijft dat waardeloos. Alle kennis kun je van buiten leren, maar je kunt het niet ervaren, dus het blijft waardeloos. Als je verbinding hebt met het gevoel, en je leest een halve boek, maar die is geïntegreerd in het gevoel, dan heb je al juist de waarde van tien boeken, want je ziet de samenhang. En in onze maatschappij, als ik zo objectief kijk naar alle mensen, dan heb ik ook de jachtigheid, de stress. De mensen hebben gewoon geen tijd om nog eventjes tot zichzelf te kunnen komen, tot een rustmoment. En dan wordt er continu gezegd, je moet eerst de ander helpen. Dat is letterlijk, op het mooie eigenschap van de mens, misbruik maken, waardoor je de mens daardoor altijd uit evenwicht haalt. Want in een paradox zegt, je kunt alleen maar iemand helpen als je zelf hebt geholpen. En als je dan gaat helpen, als je jezelf helpt, help je automatisch de ander, waardoor dat ander jou ook helpt, En daar ontstaat de overvloed uit. Maar precies, je doet het voor een ander. Ik vind het enorm sinister. Dat is eigenlijk kwaadaardigheid van een hoog niveau. Dan ga je altijd jezelf op nummer 2 stellen. En precies vanuit het jezelf op nummer 2 te stellen, blijf je het verraad. dat je ooit hebt gepleegd om te kunnen overleven. Je hebt die gouden muzik afgegeven, houd je dat precies in stand, en kun je nooit de verbinding krijgen met jezelf. Dus je gaat altijd de ander helpen, omdat al maatschappelijk, ja, dat is een norm die gesteld wordt, maar je kunt nooit in de kracht komen, waardoor je altijd je energie verliest, je gaat altijd de tekst op je neus krijgen, je krijgt nieuwe traumas, je krijgt nieuwe schokken, er worden steeds nieuwe zinvolle biologische processen opgestart, het is gewoon een never ending story.

Maar aan de andere kant denk ik ook wel, als ik daar reflecteer over de dood, dan denk ik niet van wat heb ik nog te verliezen, wat heb ik nog te geven, wat heb ik nog te koesteren. dan is de ander wel belangrijk. Dat zijn die mensen waar ik een goed gesprek mee gehad heb, een steun, een knuffel, een schouderklop. Dat zijn de dierbare en kostbare momenten die ik graag wil koesteren en die ik ook graag aan andere mensen zou willen geven of bijdragen. Want al die andere superficiële ego-dingen, om een duur, of je niet gelooft in de dood of niet, die gaan om een duur weg. Hoe je kijkt naar je dood en wat mensen over je zeggen als je doodgegaan bent of wat je achterlaat, of doorgeeft, is wat belangrijker, denk ik, dan steeds op het... Ik weet dat jij die bedoelt als ego, hoor, Daniel, maar... We gaan enkel maar aan jezelf te denken en te denken van al die kijkers en luisteraars, hoeveel aantallen heb ik, hoeveel kijkcijfers heb ik, hoeveel mensen online... Dat is allemaal minder belangrijk voor mij. Als ik mensen een leven kan veranderen, steun heb, op menselijk niveau kan verbinden, misschien een aantal inzichten door kan geven dat mensen zich beter doorvoelen, heb ik veel liever dan al die oppervlakkige cijfers dat uiteindelijk op het einde van de rit, als je het gelooft in dood te gaan of naar je graf, als je dat moet neenemen. Of ik heb mensen wakker gemaakt en ik heb genoeg post gedeeld en geshared. Het is één element van bewustzijn. Maar ik denk dat een lach, een traan, een schouderklop, steun, leuke tijd, creativiteit met andere delen, veel belangrijker is dan...

Je bent eigenlijk veel belangrijker, inderdaad. Dus je raakt er een heel punt aan. Maar je hebt ook daarbij gezegd, zoals mensen die op sociale media liken, dat is allemaal niet belangrijk. Maar als je zegt dat het egotripperij is, heb je wel een oordeel uitgesproken. Ook hierin kun je heel gemakkelijk in de valkuil trappen, dat een andere die iets doet vanuit zijn eigen innerlijk beeld, dat kan inderdaad met ego te maken hebben, maar het is wel uw betekenis die je hebt gegeven, snapt het?

Ja, maar ik heb ook gezegd van ik, dat ik zeg van hoe belangrijk is dit als ik de dingen verlaat en dat ik denk van... Tuurlijk, iedereen moet zelf bepalen wat hij of zij wil doen. Maar dat ik denk van oké, wat is nu belangrijk voor mij? Wat speelt nu bij mij? Wat leeft er in mij? En dat je soms denkt van in de maalstroom, de waanzin van de dag. de artificiële connecties en die dingen dat ik soms denk van wat zijn die dingen die gevoelsmatig of energiematig iets met mij doen, inspireren, me enthousiast maken. Waar wil ik dan die grenzen stellen of bewust over zijn en te zeggen van oké, daar wil ik op focussen, want hier word ik een gegrond, gecenterd, goed, beter mens van.

Dus met andere woorden, wat zeg je? Dat is een verbinding zoeken met jezelf. Dat is dus het werk van het leven zoeken. En de waarde van het leven zit in jezelf. Dus dat ga je eerst aan jezelf geven, en wat je aan jezelf geeft, geef je aan de ander. Dat is het paradoxaal eraan. Dat is ook wat ik doe. En ik doe het op mijn manier, en jij doet het op jouw manier. Maar dat maakt niet uit. We zijn allemaal verschillend, en dat is precies de rijkdom van de mensheid. Dat is onze rijkdom die we hebben. En mijn manier is, omdat ik heel mijn leven... Ik zei het, al die processen uit mijn kindertijd, die heb ik dus allemaal getransformeerd. Heb ik bestaansrecht gegeven. Ik heb dus heel veel studies gedaan. Ik heb ook een ayurvedische achtergrond. Ook van kruiden, van alles en nog wat. Dus deze kennis staat allemaal op mijn website. En dat geef ik gratis aan de mensen. Omdat ik ook weet dat er mensen zijn die het financieel moeilijk hebben. En op die manier kan ik die mensen ook bereiken. Dus al mijn acties is niet gericht naar mijn kennis om mij alleen maar te verrijken. Nee, mijn kennis, de actie is verricht om te kunnen geven aan de mensen die het nu kunnen gebruiken omdat ik dat mezelf heb gegeven. En dat is precies zo interessant. Heel veel mensen zijn mij ontzettend dankbaar, ook voor mijn website, met het sociale werk van mijn media. Daar krijg ik natuurlijk wel veel likes door, maar het gaat er niet alleen om die likes, het gaat erom dat mijn posten wel gelezen worden. En daarmee bereik ik mensen. En ik kan mensen raken in het gevoel. En daaruit ontstaat enorm veel dankbaarheid. En precies Dat is allemaal ervaring die ik ook aan mezelf heb gegeven door mijn zelfonderzoek, door de spiegel op mezelf te betrekken, door mijn duisterte te omarmen, te zien dat ik zelf het duister heb gecreëerd om daar mijn lichten te laten inschijnen. Dat is wat ik via de website en social media geef. Dus de mensen willen automatisch iets teruggeven. Zo werkt het eenmaal. Want energie, het hele universum zit vol met energie, heeft twee aspecten. geven en ontvangen. Dus als je dual denkt, dan zit er weer een dualiteit, als je iets geeft, ben ik het kwijt. Nee, als je paradoxaal denkt, dan ontdek je, wat je geeft, is eigenlijk ook ontvangen. Want dat is die paradox die ik daar juist heb verteld. Alles wat je aan jezelf geeft, geef je aan de ander, de ander geeft het terug aan jou, dus je hebt het ontvangen wat je jezelf hebt gegeven. Met dual kan je dat echt niet begrijpen, maar als het erbij staat, wel. En dat ervaar ik. De laatste tijd heb ik inderdaad van heel veel mensen donaties gekregen. Het gaat er niet in de eerste zin dat ik dat geld moet hebben. Natuurlijk is het wel aangenaam om het te krijgen, want ik kan mijn website daardoor gratis houden, en dan kan ik ook nog iets voor mij eigen. Ik zit ook nog in het monetair systeem, ik heb ook wel geld nodig om te leven. Maar mijn doelstelling is niet alleen om het geld te verdienen, nee, mijn doelstelling is om mensen kennis, wijsheid te geven waarmee zij verder kunnen. Dus ik geef wat ik geef aan de mensen die ik aan mezelf heb gegeven, en de mensen geven mij een donatie. En ik ga die donatie ontvangen. Wat betekent dat werkelijk voor degene die mij die donatie heeft gegeven? Als ik die ontvang, dan heeft die mens die het mij heeft gegeven de ervaring dat hij dat geld heeft, want anders kan hij het niet geven aan mij. Dus op zielsniveau voor hem is dat dus een ervaring. Ik moet het wel hebben, want anders kan ik het niet geven. Daarin zit de overvloed vervat. en ik heb het ontvangen. Dus, wat hij aan mij heeft gegeven, geeft hij automatisch aan zichzelf terug. Want het universum zal ervoor zorgen dat hij op de een of andere manier, wat hij aan mij heeft gegeven, altijd terugkeert. Maar je hebt ook mensen die iets geven met een verwachting. Maar iets geven met een verwachting, dat keert niet terug. Want dan ben je weer dual bezig. En het is zo moeilijk voor de mensen om dat dual te kunnen overstijgen. Om de samenhang te zien. Maar de berusting, waarbij je van innerlijk het licht en het gemis kunt opvullen, dat bereikt je door naar jezelf te kunnen kijken, naar je existentie, je innerlijke afwijzing als gevolg van trauma's, dat je dat kunt omvatten, waarmee je de samenhang kunt zien en het oordeel verdwijnt. Want als je een oordeel uitspreekt over jezelf, dan is altijd het gevolg van een oordeel die je hebt over jezelf, die jij dus op bewust niveau niet hebt gezien, want het zit in tonnenbeursen. Dat is dus eigenlijk een soort vorm van innerlijke afwijzing om te kunnen overleven. Ik ben niet goed genoeg. Dat is het zwaarste oordeel die mensen vanuit de kindertijd aan zichzelf geven. En daarom oordelen de mensen ook over de ander. En als je dat hebt gezien, en je ziet, je kunt dat omarmen. Ik ben wel goed genoeg. Want dat is het uitgangspunt. Ik ben goed genoeg. Dan komt de oplossing vanzelf en hoef je er eigenlijk niet veel voor te doen. Je hoeft het alleen maar te zien, te voelen en te erkennen. De lading neem je af en de creatieve energie komt naar boven. Dat is mijn ervaring, dat is mijn levenslag.

Daniel, het is altijd een plezier om een podcast met jou te hebben. Ik wil dat mensen ook wat inspiratie hebben over ons persoonlijk verhaal. Zie wat resoneert, wat niet resoneert. Ik ben ook enorm dankbaar dat ik jou op dinsdag 10 februari van 8 uur tot 10 uur Ik ga Daniel ook een workshop geven, twee uur, over de nieuwe Germaanse geneeskunde. Maar ik kan je ook alle vragen stellen, ook op het einde zal er ruim genoeg de tijd zijn om vragen te stellen over Germaanse geneeskunde of andere zaken die je hier al gehoord hebt. Misschien volg je Daniel al online. Misschien kan jij nog wat meer vertellen over de workshop, wat je daar te doen zal doen en dat nodig iedereen op om eens een kijkje te komen nemen in mijn bewuste bondgenotencommunity. Ik kan je ook al workshops bekijken van Willem Engel, Matthias De Smet, binnenkort ook mijn volledige ademhalingscursus en nog andere leuke experts met andere gelijkgestemde mensen. Dus, ja, Daniel, misschien een tipje van de sluier waar je het over wil hebben in de workshop.

Met de Germaanse geneeskunde ga ik proberen de mensen uit te nodigen om biologisch te leren denken. Niet duaal, maar biologisch. Alles heeft een zin. Dus aan de hand van de interactie ga ik een beetje die basisprincipes uitleggen, die vijf biologische wetten in kort heel uitleggen. En als ze dan met vragen komen, dan kan ik volop in actie komen en dan kan ik beginnen uitleggen wat de biologische zin is van het symptoom, waarom het symptoom zo reageert. En dat gaat een enorme verrijking zijn ook voor de geest. Het gaat ook een herkenning zijn voor heel veel mensen. Dus ja, ik zou zeggen, Je gaat inzichten horen die je nog nooit hebt gehoord. Hierin gaat heel duidelijk wat Dr. Hamer eigenlijk heeft bedoeld met zijn ontdekking. Dat is, als je in de oudheid gaat kijken, bijvoorbeeld Plato, dat je twee mensen soortte, de slaaf en de vrije man. En als de slaaf ziek werd, kreeg hij medicijnen. Als je nu anno 2026 ziek wordt, krijg je ook medicijnen. Maar de vrije man kreeg de vraag, meneer of mevrouw, wat heb je meegemaakt, waarom je lichaam zo reageert? En daar zal deze lurkschop dus over gaan. Het leggeven waarom het lichaam zo reageert. En dat is het mooie, het verbindende met de medische wetenschap zelfs. De anatomische kennis van de medische wetenschap is enorm waardevol. Ze kunnen er leefs mee redden, kapotte lichaamsdelen herstellen enzovoort. Dus dat mag zeker benoemd worden. En ook als er complicaties zijn, hebben we ook de medische wetenschap nodig om je overleving. Maar die anatomische kennis van de medische wetenschap is gebaseerd op de kinbladen. Er zijn zo'n vier kinbladen, embryonale kinbladen, waaruit je lichaam is gevormd. Daar is al die anatomische kennis van afkomstig. Dokter Hamer heeft ontdekt dat die kinbladen ook reageren op conflict en trauma's in de geest. Dat wil de medische wereldschap niet onderzoeken. Waarom niet? Omdat het niet taalsbaar is. Het is subjectief. En dat ga ik proberen uit te leggen in deze workshop.

Je zal ook specifieke voorbeelden krijgen dat je kan inleven hoe het werkt, de conflicten die er zijn, hoe het proces eruitziet. Ken je de Germaanse geneeskunde? Was je al wat geprikkeld of heb je specifieke vragen? Schrijf je in. Kan je niet aanwezig zijn, kan je ook vragen insturen. Je kan natuurlijk in de community zelf de workshop achteraf bekijken. Dus van harte aan te raden als je wil kijken hoe het precies werkt. Als je deze podcast ook leuk vindt, vergeet dan zeker niet te liken, te abonneren, te subscriben of te sharen. Of nodig iemand uit die misschien geïnteresseerd was in de gemeenschappelijke geneeskunde en laat ze aansluiten. En vind je het leuk wat ik doe met mijn podcast, dit onafhankelijke geluid om mensen dieper te laten nadenken over zaken die te weinig aandacht krijgen in de mainstream media, kan je ook altijd eens denken om een steun te geven door te gaan naar hetenhanghuis.com slash steun. Daar kan je eenmalig of maandelijks doneren. Ik kijk uit naar de volgende podcast. Ik wil Daniel bedanken om vandaag een gast te zijn. En ik hoop jullie te zien in de workshop in mijn bewuste bondgenotencommunity. Neem een kijkje in de comments en misschien tot snel. Tot de volgende aflevering, iedereen.

Vind je het leuk wat ik doe en wil je mij steunen? Ga dan naar hetenhangijzers.com en doneer of bestel iets uit de shop zodat ik onafhankelijk het vrije woord kan blijven verspreiden. En wil je zelf gaan voor persoonlijke groei omringd door wakkere gelijkgestemden? Ontdek dan meer over mijn bewuste bondgenotengemeenschap door te gaan naar hetenhangijzers.com slash start.