Bob de Wit examines Neuralink's brain-AI experiments on animals and warns that powerful actors could dominate the technology. He argues we need to reclaim human meaning through community, spirituality, and art instead of shallow consumerism.
Chapters
Neuralink is het bedrijf van Elon Musk, waardoor je dunne draadjes onder je schedel doet en die verbindt je met je hersenen en wordt gewoon gekoppeld aan kunstmatige intelligentie. En zo ga je dat upgraden. Ze zijn nog zo ver, ze hebben een aantal experimenten gedaan. Een paar maanden geleden stond er in een of andere vak tijdschrift dat ze een succes hadden geboekt. Niet op mensen overigens, maar op varkens. Dus dan had je intelligente varkens. Er stond overigens in dat artikel niet bij wat die varkens dan doen. Dat gaat mijn fantaseerbrol. Dan denk ik, wat doen intelligente varkens dan? Gaan ze achterpotjes lopen of op de tafel dansen? Ik weet het niet ofzo. Maar zover zijn ze al. En ze hebben het ook al toegepast op chimpansees. Dan hebben ze een klein chip onder zijn schedel gezet en die zat de hele dag te gamen, computergames voor kinderen te spelen. Dus het is al zo ver dat ze al de intelligentie van een chimpansee voorbij zijn. Dat zijn natuurlijk merkwaardige manieren om over na te denken wat dat betekent voor de toekomst. Uiteindelijk denk ik dat een bepaalde groep van rijke en machtige partijen wel wil domineren, maar dat het toch niet gaat lukken omdat steeds meer mensen zich bewust zijn van het feit dat we wel een heel kunstmatig en oppervlakkig mens aan het worden zijn. Heel lang, duizenden jaren hebben we nagedacht over zingevingsvraagstukken. Over de relatie met spiritualiteit en de geest en onze ziel. Heel veel religies en levensbeschouwelijke overtuigingen zijn er geweest al duizenden jaren. Eigenlijk is altijd de vraag bij ons geweest, wat is de zin van het leven? De zingevingsvraagstuk. En in het initiale tijdperk waar we nu uit zijn, is de mens een beetje oppervlakkig geworden. Ik bedoel, als je nu kijkt wat een echt industrieel mens is, de mensen in deze samenleving, ja, dat zijn mensen die gaan naar school, die krijgen een diploma, gaan werken, dan krijgen ze inkomen, kopen ze een huis, een Ford Kadet, dan gaan ze drie keer per jaar op vakantie en de rest van het jaar zitten ze de chips eten en zitten ze naar RTL Boulevard te kijken. Ja, ik kan dat niet het hoogtepunt van de beschaving noemen. Ik denk dat er wel iets te winnen valt. Dus eigenlijk is de grote vraag, wat is de mens in de toekomst? En die mens is niet meer een chips-etende, RTL Boulevard-kijkend persoon. Maar dat is iemand die weer terug gaat naar de essentie van het leven, waarom zijn we op aarde? We krijgen weer buzieling, zoals dat heet, van de mens. We moeten onszelf op een hoger niveau brengen, we moeten nadenken over vragenstukken op een hoger niveau. Onze relatie met, ja, misschien wel hogere werkelijkheden. In ieder geval moeten we weer die nieuwsgierigheid krijgen bij de zin van het leven. Waar we voor op aard zijn. We gaan weer opnieuw nadenken wat we samen doen. Wat het heet ook samenleven en niet in je eentje chips eten. Dus we worden weer een beter mens. Het gaat weer meer naar samenwerking. Het gaat zeer meer naar een gemeenschap. Het gaat veel meer naar bezieling. Dingen als kunst en muziek worden steeds leuker en belangrijker. Daar hoor je gelukkig van. Je hoort gelukkig van anderen helpen, met meer anderen zijn. Dus als we ons leven opnieuw gaan inrichten, dan is het eigenlijk meer mens worden. Veel meer mens en minder een vleesgeworden robot die achter een lopende band staat. En een verplatting, een oppervlakkigering van de mens. We worden weer rijk en we worden weer op een hoger niveau. De mens wordt er alleen maar.
